Bu sitede bulunan yazılar memnuniyetsizliğiniz halınde olursa bizimle iletişime geçiniz ve o yazıyı biz siliriz. saygılarımızla

    patlıcan yetiştiriciliğinin püf noktaları

    1 ziyaretçi

    patlıcan yetiştiriciliğinin püf noktaları bilgi90'dan bulabilirsiniz

    Açık Tarlada Ticari Patlıcan Yetiştiriciliği - Patlıcan Yetiştirme Kılavuzu - Wikifarmer

    Açık Tarlada Ticari Patlıcan Yetiştiriciliği - Patlıcan Yetiştirme Kılavuzu - Wikifarmer

    Patlıcan yetiştiriciliği – Patlıcan yetiştirme – Patlıcan yetiştirmenin püf noktaları

    Açık tarlada ticari patlıcan yetiştiriciliği – rasyonel ve ölçekli bir şekilde yapılırsa – iyi bir gelir kaynağı olabilir. Kısacası, patlıcan çok yıllık bir bitkidir, ancak çoğu durumda yetiştiriciler bu bitkiyi tek yıllık olarak yetiştirmektedirler. Çoğu ticari patlıcan yetiştiricisi, iç alana tohum (melez) ekerek patlıcan yetiştirmeye başlar. Genç fidelerin büyümesini ve dikim işlemine hazır olmalarını beklerken (normalde 4-6 hafta), toprak hazırlığı yaparlar. Toprağı sürerler, ocak veya karıklar oluştururlar ve karık aralarına siyah polietilen bir kaplama yerleştirirler. Siyah kaplama toprağın ısınmasına yardımcı olurken, aynı zamanda yabancı otların da büyümesini önler. Ayrıca damlama sulama sistemini kurarlar. Fideler dikim için hazır olduklarında, fideleri dikmek için plastik kaplamaların üzerine küçük delikler açarlar. Çoğu durumda gübreleme, damlama sulama ve yabancı ot mücadelesi gibi uygulamalar uygulanır. Bitkiler 40 cm olduklarında, çoğu üretici bitkinin büyümesine yardımcı olmak, havalandırmayı arttırmak ve birkaç hafta sonra hasadı kolaylaştırmak için bitkilere destek yaparlar. Ayrıca, seyreltme de uygulanır. Ticari patlıcan yetiştiricileri, besin kaynaklarının daha az fakat daha büyük ve daha lezzetli meyvelere aktarılmasını sağlamak için bitkinin bazı çiçeklerini çıkarır. Ticari patlıcan çeşitlerinin çoğu, dikim işleminden 60-100 gün sonra hasat edilebilir. Dikim işleminden hasada kadar süren zaman çeşide, iklim koşullarına ve dikilen fidelerin yaşına bağlıdır. Hasat sadece el makasıyla veya bıçakla yapılır ve aynı alanda birkaç el hasat yapılabilir. Hasattan sonra patlıcan yetiştiricileri, mahsulden geri kalanını sürerek bitkileri imha ederler. Ayrıca, hastalıklarla mücadele etmek veya toprağın besin değerlerinin tükenmesini önlemek için mahsul değişimi (lahana, mısır, baklagiller v.s.) yaparlar. 

    Patlıcan yetiştiriciliğinde sınırlayıcı faktör her zaman iklimdir. Bitkinin kökeni sıcak iklimi olan yerlerdir. Düşük sıcaklık oranlarına ve dona karşı son derece hassas bir bitkidir. Toprak sıcaklığı 20 ° C’nin altına düşmemelidir, ortalama olarak 21 ila 35 ° C sıcaklık gerekir. Büyüme döneminde soğuk hava koşulları bitkinin büyümesini engeller ve bu şoktan sonra bitkilerin tekrar canlanmaları ve iyi bir verim vermeleri neredeyse imkansızdır. 

    Öncelikle, uygulayacağımız yetiştirme yöntemini ve bölgemizde yetişen patlıcan çeşitlerini seçmek çok önemlidir. Patlıcan yetiştirmenin iki yöntemi vardır: Tohum ekimi ve fide dikimi. 

    Tohumdan/Çekirdekten Patlıcan Yetiştirme Yöntemi

    Patlıcan uzun yetişme dönemine olan bir bitkidir. Ekim işleminden olgunlaşmalarına kadar ortalama olarak 60 ila 100 gün gerekir. Ancak, tohumdan patlıcan yetiştirmek istiyorsanız, bilmeniz gereken bazı gerçekler vardır. Öncelikle, patlıcan tohumlarının çimlenmesi için tohumların en az 21 °C toprak sıcaklığına ihtiyaçları vardır. Ayrıca, tohumların çimlenmesi için optimum nem seviyesi olması önemlidir. Aşırı sulama zararlı olabilir. Patlıcan tohumları, hava ve toprak koşullarına bağlı olarak yaklaşık 8-17 günde çimlenir. Don tehlikesi olan bölgelerde, yetiştiriciler ekim işlemini kontrollü koşulların sağlandığı tohum yataklarına yapmayı ve daha sonra fideleri tarlaya dikmeyi tercih ederler. Uygun havalandırmayı sağlamak için turba kullanırlar. İlkbahar ayları sıcak olan bölgelerde, üreticiler direk tarlaya tohum ekebilirler. Maliyeti düşük bir yöntem olmasına rağmen, genellikle bitki olgunlaştıkça büyük sorunlar meydana gelir.

    Fide Usulü Patlıcan Yetiştirme Yöntemi 

    Fide usulü patlıcan yetiştiriciliği yapmayı tercih ediyorsanız, yasal bir satıcıdan hastalıksız bitkiler satın almak çok önemlidir. Dikim işlemi için en uygun zaman bitkiler 3-4 gerçek yaprak (4-6 hafta) oluşturduklarındadır. Toprak sıcaklığı 20 ° C’nin üzerinde değilse, dikim işlemi büyük olasılıkla başarısız olacaktır. Bu nedenle, çoğu ülkelerde patlıcan için en uygun dikim zamanı baharın ikinci yarısıdır.

    Patlıcanın Toprak İstekleri ve Patlıcan Yetiştiriciliğinde Toprak Hazırlığı 

    Toprak, nadiren patlıcan yetiştiriciliğinde kısıtlayıcı bir faktör olabilir. Ancak, bitki en iyi şekilde orta kumlu, yeterince süzek ve uygun havalandırması olan topraklarda yetişir. Derin kökleri sayesinde domates bitkisinden daha fazla kuraklığa dayanıklıdır. Aynı zamanda patlıcan sulu toprakları sevmez. Optimum pH değerleri 6 ila 7 arasındadır. Buna rağmen, bazı yetiştiricilerin pH değeri 8,5 olan topraklarda patlıcan yetiştirdikleri ve uygulanan özel işlemlerle ortalama verim elde ettikleri durumlarda vardır. 

    Temel toprak hazırlığı patlıcan fidelerinin dikim işleminden yaklaşık 1 ay önce başlar. Bu dönemde çiftçiler tarlayı pulluk ile iyice sürerler. Sürme işlemi, toprağın havalandırılmasını arttırır ve toprağın drenajını olumlu yönde etkiler. Aynı zamanda, taş ve diğer yabancı nesneleri topraktan çıkarır.

    Bir hafta sonra, birçok çiftçi, daima yerel lisanslı bir tarım uzmanına danıştıktan sonra, yanmış gübre veya kimyasal gübreler ile ekim işleminden önce gübreleme uygular. Çoğu çiftçi, sürme işleminin yapıldığı gün temel gübreleme de yapar. Bu işlemden bir gün sonra, damlama sulama sistemi borularını döşemek için uygun bir zamandır. Sulama sisteminin kurulumundan sonra, bazı çiftçiler toprak analizi ile dezenfeksiyon sonucuna bağlı olarak sulama sistemi üzerinden toprak dezenfektanları uygulayabilirler (bölgenizdeki lisanslı bir tarım uzmanına danışın). 

    Bir sonraki ve en önemli olan adım (özellikle dikim döneminde optimum toprak sıcaklığına sahip olmayan ülkelerde) polietilen kaplamadır. Birçok üretici, sıraları siyah veya yeşil (IRT) veya siyah plastik film ile kaplar. Bu yöntem, kök bölgesi sıcaklığını optimum seviyelerde (> 18 ° C) korumak ve yabancı otların büyümesini önlemek için uygulanır. 

    Patlıcan Dikimi ve Dikim Mesafeleri

    Patlıcan üreten çoğu ülkelerde, dikim işlemi için en uygun dönem baharın ikinci yarısıdır. Bu dönemde, sıcaklık hemen hemen 21 ° C’dir ve çoğunlukla don tehlikesi bitmiştir. Ancak, ABD’de (Florida) ve Birleşik Arap Emirlikleri’nde dikim işlemi normalde Ağustos ayında yapılır ve Kasım ayından itibaren hasat edilir. Çiftçiler genellikle 4 ila 6 haftalık fideleri tercih ederler. Bu noktada bitkiler 3 ila 4 gerçek yaprak geliştirmiştirler. Yetiştiricilerin 8-10 haftalık fidan diktikleri durumlar da vardır. Bu teknikle hasat, dikim işleminden sonra daha az günde gerçekleşir. 

    Dikim işleminden 1 ay önce başlayan tüm hazırlık adımlarından sonra (sürme işlemi, temel gübreleme, toprak işleme, sulama sistemi kurulumu ve plastik  kaplama), dikim işlemi yapabiliriz. Üreticiler, genç fidelerin dikim yerlerini polietilen plastik kaplamanın üzerinde belirler. Devamında, bu kaplamalara delik açılır ve fideler dikilir. Fideleri, fidanlıkta oldukları derinlikte dikmek önemlidir.

    Üreticiler patlıcanları tek veya çift sıra halinde dikerler. Tek sıra dikimde  yaygın olarak bitkiler arasında mesafe 0,4 ila 0,8 m ve sıralar arasındaki mesafe ise 1,2 ila 1,5 metredir. Çift sıra dikimde ise birçok üretici bitkiler arasında 0,4 ila 0,8 m mesafe ve sıralar arasında 0,9 ila 1,2 m mesafe bırakmayı tercih eder. Bu dikim şekline göre, hektar başına yaklaşık 10.000-20.000 bitki olur. Ancak, bu her zaman aynı değildir. Birçok çiftçi hektar başına 25.000 ila 35.000 bitki diker. Bitkiler arasındaki mesafe ve bitki sayısı patlıcan çeşidine, iklim koşullarına ve elbette üreticinin üretim hedeflerine bağlıdır. 

    Patlıcan Bitkilerine Destek Sağlamak

    Patlıcan üreticilerinin çoğu patlıcan bitkilerine destek sağlar. Bu tekniğin birçok avantajı vardır. Öncelikle, yaprakların ve meyvelerin toprakla temas etmeleri önlenir ve bitkiler arasında hava hareketini arttırır. Ek olarak, hasadı kolaylaştırır. Destek sağlamak için en uygun zaman patlıcanın 30-40 cm yüksekliğe ulaştığındadır. Çiftçiler her bitkiyi 0,5 cm genişliğinde ve 1-1,5 m uzunluğunda olan tahta çubuklara ‘bağlar’. 

    Patlıcan Yetiştiriciliğinde Budama – Tartışmalı bir yöntem

    Bazı patlıcan üreticileri, budama yapmayı tercih ederken, bazıları ise budama işleminin bitkinin gelişimini ve meyve verimini geciktirdiğini iddia eder. Bitkilerini budayanlar, yetişim döneminin ilk aşamalarında, bitkilerin 3-4 sürgünü olduğunda, ana gövdenin etrafında olan çoğu sürgünleri çıkarırlar. Bu yöntem, ana gövdenin daha fazla gelişmesi için yapılır ve böylece bitki v-şeklinde (iki dal) yetişir. Büyüme dönemi boyunca, havalandırmayı olumsuz yönde etkileyen fazlalık yaprakları da çıkarmayı tercih ederler. Böylece bitkileri aşırı nemden dolayı kaynaklanan hastalıklardan korurlar. Ayrıca, bazı üreticiler çift çiçek tomurcuğu olan çoğu çiçeği çıkarırlar ve bitkide en canlı olanlarını bırakırlar. Bu yöntem, bitkide kalan çiçeklere daha fazla besin aktarılmasını sağlar. Böylece bu çiçekler daha büyük meyve verirler.

    Patlıcanın Su İstekleri ve Patlıcan Yetiştiriciliğinde Sulama Sistemleri

    Utah State University’ye göre, patlıcan için en uygun sulama planı haftada 2,5-5 cm su vermektir. 

    Elbette, su istekleri farklı hava ve toprak koşullarında tamamen farklı olabilir. Örneğin, ağır killi topraklarda kumlu topraklara kıyasla daha az sulama yapmak gerekebilir. Ayrıca, yüksek nem oranı veya yağmurlu olan günlerde sulama yapmak gerekmeyebilir. Öte yandan ise, çok sıcak ve kurak günlerde, günde birden fazla sulama yapmak gerekebilir.

    Farklı patlıcan çeşitlerinin de farklı su istekleri vardır.

    Genel bir kural olarak, bitkilerin su istekleri tozlaşmadan meyve tutumuna kadar atar. Akdeniz ülkelerindeki birçok üretici, patlıcan bitkilerinin ilk aşamalarında her 2-3 günde bir bitki başına 1 litre su vermeyi tercih eder.  Meyve tutumu aşamalarında ve sıcaklık oranı yükseldikçe (35 oC) bitkinin yüksek su ihtiyaçları nedeniyle sulama uygulamaları arttırılır. Bu aşamada, hava koşullarına bağlı olarak her gün, hatta günde iki kez sulama yaparlar. Bulutlu günlerde patlıcanları sabah erken saatlerde sularlar ve sıcak günlerde ise geceleri tekrar sulama yaparlar. Ancak, yaprakları ıslatmak hastalıklarla çelişkilidir. Genel olarak aşırı nem ve özellikle de yaprakların üzerinde aşırı nem, hastalıkların bulaşmasını destekleyebilir. Öte yandan ise, su stresli bitkiler hastalıklara karşı daha hassas olurlar. 

    En sık kullanılan sulama sistemi damlama sulama sistemidir. Çoğu üretici, damlalar arasında 20 cm’lik bir mesafede çoklu kullanım veya tek kullanımlık sulama şeritleri kullanır.

    Patlıcan Yetiştiriciliğinde Tozlanma 

    Patlıcan kendi kendine tozlanan bir bitkidir. Buna rağmen, arıların tozlaşmayı olumlu yönde etkiledikleri ve böylece hektar başına meyve tutumunun ve toplam verimin arttığı bildirilmiştir. 

    Patlıcan Yetiştiriciliğinde Gübreleme

    Her şeyden önce, herhangi bir gübreleme veya toprak işleme yöntemi uygulamadan önce, alanınızın toprak durumunu kontrol etmek için altı aylık veya yıllık toprak analizi yapmayı dikkate almanız gerekir. İki alan aynı değildir, toprak ve doku analizi sonucunu ve tarlanızın mahsul yetiştirme geçmişini hesaba katmadan gübreleme yöntemleri hakkında kimse size tavsiyede bulunamaz. Ancak, çok sayıda çiftçinin uyguladığı en yaygın patlıcan gübreleme programları makalenin devamında belirtilmiştir.

    En sık kullanılan gübreleme yöntemine “fertigasyon” denir. Çiftçiler damlama sulama sistemi ile suda çözünen gübre ile uygulama yaparlar. Bu şekilde, besin maddeleri aşamalı olarak temin edilir ve bitkinin besin maddelerinden yararlanabilmesi için maddeler uygun zamanda verilebilir.

    Günümüzde çiftçiler 2-3 aylık yetişme döneminde, dikim işleminden hasata kadar 0 ila 10 defa gübreleme yapmaktadırlar. Pek çok çiftçi dikim işleminden iki ay önce dikim sıralarına iyi yanmış gübre ile gübreleme yapar. Ayrıca, dikim öncesi gübreleme olarak Fosfor içeriği yüksek olan gübre ile dikimden yaklaşık bir hafta önce gübreleme uygularlar ve dikimden 10 gün sonra fertigasyon uygularlar. Bu yöntemle, mikro element açısından zengin olan Azot-Fosfor-Potasyum 13-40-13 formda gübre ile gübreleme uygularlar. İlk aşamalarda yüksek Fosfor seviyeleri, bitkilerin güçlü bir kök sistemi geliştirmelerine yardımcı olacaktır. Ayrıca, mikro besinler bitkilerde dikimden dolayı kaynaklanan stres koşullarının üstesinden gelmelerini kolaylaştırır. 3 gün sonra, tekrar 13-40-13 formda gübreleme uygularlar. 

    Yukarıda belirtilen uygulamalardan sonra, haftada bir defa suda çözünen N-P-K 20-20-20 uygularlar. Meyvelerin ağırlığı normal ağırlığın ⅔ ‘üne ulaşıncaya kadar 20-20-20 şeklinde gübrelemeye devam ederler. Bu noktadan itibaren potasyum seviyelerini arttırmak için patlıcanlara KNO3 ve / veya K2S04 tedariği yapmaya başlarlar. Bu aşamada, bitkilerin iyi şekilli ve iri meyve üretebilmeleri için genellikle daha fazla potasyuma ihtiyaçları vardır. 

    Yaygın olarak uygulanan bir başka patlıcan gübreleme programı ise, üre, potasyum nitrat ve EDDHA uygulamaları içerir. Üre, dikimden 2-4 hafta sonra sulama sistemi üzerinden uygulanır, KN03, dikimden yaklaşık 6 hafta sonra ve hasattan önce son aşamalara kadar uygulanır, EDDHA ise büyüme dönemi boyunca uygulanır. 

    Ancak, bunlar genel gübreleme şemalarıdır, kendi araştırmanızı yapmadığınız sürece bu şemaları takip etmeniz tavsiye edilmez. Her alan farklıdır ve dolayısıyla farklı ihtiyaçları vardır. Herhangi bir gübreleme yöntemi uygulanmadan önce toprağın besin ve pH değerlerinin kontrol edilmesi hayati önem taşır. Bu konu hakkında lisanslı bir ziraat mühendisine danışmanız tavsiye edilir.

    Patlıcan Zararlıları ve Hastalıkları

    Zararlılara ve hastalıklara karşı ilk önlem, mahsul rotasyonu ve toprak işlemedir. İkinci önlem ise sadece sertifikalı hastalıksız tohum ve fide satın almaktır.

    Patlıcan Zararlıları

    Patates böceği

    Patates böceği (Leptinotarsa decemlineata) – ismindende belli olmasına rağmen – patates bitkisi haricinde patlıcan bitkilerine de zarar verir. Böcek kışı toprakta geçirir ve ilkbaharda üremeye başlar. Larva patlıcan yapraklarını çiğneyerek bütün bitkide ciddi hasara neden olur. Patlıcanın fasulye ile birlikte yetiştirilmesi patlıcanları bir dereceye kadar bu böcekten koruduğu bildirilmiştir. 

    İyi bir mücadele tekniği, popülasyonlarını sürekli gözlemlemektir. Kabul edilebilir limitin üzerinde ise, müdahale etmeyi düşünebilirsiniz. Elbette piyasada, her zaman İTU standartları altında kullanılması gereken ve yerel lisanslı bir tarım uzmanının denetiminde kullanılabilecek biyolojik ve kimyasal çözümler vardır. 

    Yaprak Galeri Sinekleri

    Yaprak galeri sinekleri (Liriomyza bryoniae), patlıcanın en önemli zaralılarından biridir. Küçük sineğe benzer, ancak larva patlıcanın yapraklarına zarar verir, yapraklarda karakteristik beyaz galerilere ve deliklere neden olur. Sonunda, bitki fotosentez yapamadığı için bitkinin yaprakları dökülür. Ayrıca, larvaların oluşturduğu delikler zararlı mikroorganizmaların yayılmasını da kolaylaştırır. 

    İyi bir mücadele tekniği, popülasyonlarını sürekli gözlemlemektir. Kabul edilebilir limitin üzerinde ise, müdahale etmeyi düşünebilirsiniz. Elbette piyasada, her zaman İTU standartları altında kullanılması gereken ve yerel lisanslı bir tarım uzmanının denetiminde kullanılabilecek biyolojik ve kimyasal çözümler vardır. 

    Patlıcan Hastalıkları

    Verticillium solgunluğu

    Verticillium solgunluğu (Verticillium dahliae), patlıcana ciddi zarar veren ve genellikle bitki ölümüne neden olan bir patojendir (mantar). İlk belirtiler yaprakların yavaş yavaş solması ile başlar ve yapraklar yavaş yavaş kahverengine dönüşürler. Enfekte olan bitkilerde sağlıklı bitkilerle kıyasla daha az büyüme olur. Hastalığın kontrolü uygun önlemler alarak başlar. Bu önlemler yabancı ot mücadelesi, bitkiler arasında uygun mesafe ve optimum havalandırma için uygun budama yapmaktır. Bitkilerin genel durumu (besin, su ve yeterli güneş) da dayanıklıklarını artırabilir. Kimyasal mücadele sadece büyük zararlara neden olacağı zaman ve her zaman yerel ve lisanslı tarım uzmanı yardımı ile yapılmalıdır. 

    Mildiyö Hastalığı

    Mildiyö (Phytophthora infestans) patlıcan bitkilerinde ciddi zararlara neden olan bir mantar hastalığıdır.

    Belirtiler rutubetin yüksek olduğu dönemlerde yapraklarda görülür, özellikle soğuk gecelerin ve sıcak günlerin ardından daha sık görülür. Bu hastalık bitkilere bulaştığında, muhtemelen yavaş yavaş kahverengine dönüşen beyaz, sarı veya gri renkte lekeler oluşacaktır.

    Patlıcan Hasadı, Verimi ve Depolama 

    Patlıcan çeşitlerinin çoğu dikim işleminden ortalama olarak 60 ila 80 gün sonra olgunlaşır ve hasat için hazırdır. Genel bir kural olarak çiftçiler, meyvelerin tohumları kahverengi olmadan önce hasat yaparlar.  

    Hasat elle yapılır ve aynı alanda birkaç el hasat yapılabilir. ABD’nin büyük ticari patlıcan tarlalarında, çiftçiler aynı alanda 3-4 hafta boyunca haftada 1 defa hasat yaparlar. Profesyonel üreticiler, yılların deneyimi ile, her sağlıklı bitkiden 12-15 adet iri patlıcan elde ederler. Ayrıca bu miktar, hasat edilen meyvenin çeşidine ve istenen meyve iriliğine de bağlıdır. 

    Yıllar sonra ve yılların verdiği tecrübe ile hektar başına iyi bir verim 25 ila 40 tondur. Çiftçilerin hektar başına 60 ton veya daha fazla verim elde ettikleri durumlar da vardır. Tabii ki, bu kadar yüksek verim ancak belirli koşullar altında (sık dikim ve yılların deneyimi) elde edilebilir. 

    Patlıcanlar hasattan sonra soğuk, ancak donma (10 ° C) tehlikesi olmayan alanlarda muhafaza edilir, böylece meyvelerde potansiyel bir ağırlık kaybı önlenir.

    Patlıcan yetiştirmekte deneyimli misiniz? Lütfen deneyiminizi, yöntemlerinizi, uygulamalarınızı ve taktiklerinizi  aşağıda bulunan boşluklar da paylaşın. Eklediğiniz tüm içerik kısa zamanda tarım uzmanlarımız tarafından incelenecektir. Onaylandıktan sonra Wikifarmer.com’a eklenecek ve dünyadaki binlerce yeni ve deneyimli çiftçiyi olumlu yönde etkileyecektir.

    Patlıcan Sipariş – Patlıcan Fiyatı

    Bu makale şu lisanlarda da mevcuttur: English Español Français Deutsch Nederlands हिन्दी العربیة 简体中文 Русский Italiano Ελληνικά Português Indonesia

    Yazı kaynağı : wikifarmer.com

    PATLICAN YET��T�R�C�L���

    PATLICAN YET��T�R�C�L���

    1. G�R��

    Patl�can �l�k iklimlerde senelik, tropik iklimlerde ufak bir a�a� �eklinde b�y�yen bir �ok senelik bir k�lt�r bitkisidir.

    Y�remizde �ok t�ketilen patl�can�n �nemli bir yeri vard�r. Yemeklik de�eri yan�nda uzun y�llardan beri halk aras�nda ila� olarak da kullan�lmaktad�r.

    Patl�can �e�itli ekolojik �artlara ba�l� olarak %0.2-46.8 oran�nda de�i�mek �zere ortalama % 6.75 oran�nda yabanc� d�llenme g�stermektedir.

    2. �E��TLER

    Son zamanlarda muhtelif patl�can �e�itleri elde edilmi�tir. Ancak bug�ne kadar b�lgemizde denemeye al�nan ve iyi sonu� veren T.374, Adana T., Birecik, Pala ve yerli �e�itlerdir.

    En iyi verimi Topan 374 �e�idinden al�nm��t�r.: (11.222 ton/da), Adana Topa��: (7.236 ton/da), Birecik: (6.194 ton/da), Pala: (5.361 ton/da)

    ���������� Topan 374: Meyve a��r, yuvarlak ve kaliteli bir �e�ittir.

    ���������� Birecik: Uzun meyveli

    ���������� Adana T.: Yuvarlak meyvelidir.

    ���������� Pala: G�vdesi koyu ye�il renkli ve meyve k�sm� kahverengi morumsu renkte orta erkenci bir �e�ittir. Bitkinin g�vdesi 90-110 cm boyundad�r. 26-28 cm uzunlu�unda 6-8 cm kal�nl���nda olan meyveleri koyu mor renkte olup ortas� hafif bombeli silindir vari ve u�lar� sivri �ekildedir. Kabu�u ince eti beyaz ve yumu�akt�r.

    Patl�can

    3. �KL�M VE TOPRAK �STE��

    3.1. �klim �ste�i

    Patl�can s�cak iklim sebzesidir. So�uklardan korkar yeti�tirme devrelerinde s�cakl�k �1,-2  C�ye d��t���nde hemen �l�r. Il�k iklimlerde senelik k�lt�r bitkisi olarak yeti�tirildi�inden tohum ikliminden itibaren hasat devresi sonuna kadar �r�n i�in normal olarak 15-35  C�lerde ortalama alt� ayl�k bir s�reye ihtiya� g�sterir. B�lgemizde ya�murlar yetersiz oldu�undan bitkinin sulanmas� gerekmektedir.

    3.2. Toprak �ste�i

    Toprak hususunda olduk�a se�ici bir sebzedir. Killi topraklardan katiyen ho�lanmaz bu gibi a��r ve rutubetli topraklarda s�ratle k�k g�r�l�r. Derin, yumu�ak ge�irgen, organik ve besin maddelerince t�nl� topraklarda iyi geli�ir ve bol �r�n verir. Erkencilik d���n�ld���nde ah�r g�bresi veya ye�il g�breleme ile takviye edilmek �art� ile kumlu topraklar �zerinde de durulabilir.

    4. YET��T�RME TEKN���

    4.1. Ekim N�beti

    Sebzelerden sonra dikilmeli, patl�can dikilen bir yere en az d�rt y�l patl�can dikilmemelidir. Ayr�ca baklagillerden sonra yeti�tirilebilir. B�lgemizde patl�canla en iyi ekim n�betine girebilecek bitkiler pamuk ve bu�daygillerdir. En iyi ekim n�beti, Bu�day + 2.�r�n + Sebze (Patl�can) uygundur.

    4.2. Toprak Haz�rl���

    �n bitkisi hasad�ndan sonra tarla derin olarak s�r�lmeli, ilkbaharda otlar� �ld�rmek amac�yla uygun toprak tav�nda gobldisk ile ikileme yap�lmal�d�r. Kar�k pullu�u ile s�ra aras� mesafe 100 cm olacak �ekilde kar�klar a��larak fidelerin dikimine haz�r hale getirilmelidir. Sonbaharda toprak i�lenmemi�se, ilkbaharda toprak m�mk�n oldu�u kadar erken s�r�lmelidir. Tarlan�n toprak kurtlar� ile bula��k oldu�u biliniyorsa tarla dikilmeden �nce ticari g�bre ile beraber gereken ila� verilip tarla ile i�lenir.

    4.3. Ekim ve Dikim

    Tohum s�cak yast�klara �ubat ay�n�n ilk haftas�nda ekilir. Serpme veya s�ravari olarak metrekareye 5-6 gr �zerinden ekilir. S�ravari ekim en iyi yoldur. Ekimden sonra tohumlar�n �zeri 1 cm kadar kal�nl�kta har�la �rt�l�r ve hafif�e bast�r�larak s�zge�li kovalarla tohumlar�n bulundu�u k�sma inecek kadar �imlenme suyu verilir.

    Tohumlar �imlenip 7-8 yaprakl� olduktan sonra tohumlar Nisan ay�n�n 2. haftas�ndan itibaren 50 cm s�ra �zeri 100 cm s�ra aras� ile esas yerine fideler ayn� g�nde dikilmeye dikkat edilerek dikilir. Dikimden hemen sonra can suyu verilir.

    4.4. G�breleme

    Patl�canlar g�breyi �ok sever. Patl�can yeti�tirilecek topra��n dikimden �nce dekara 4-6 ton hesab� ile iyi vas�fl�, yanm�� ah�r g�bresi ve yard�mc� olarak dekara fosforlu ve azotlu g�brenin yar�s� dikim esnas�nda, azotlu g�brenin ikinci yar�s� ise ilk sulamadan �nce verilmelidir.

    Azotlu g�bre olarak 21 kg/da N,

    Fosforlu g�bre 10 kg/da P2O5 saf olarak verilmelidir.

    4.5. Sulama

    Patl�can yeti�tiricili�inde pratik bir kaide olarak ilk can suyundan sonra hava durumuna g�re 15-20 g�n m�ddetle su verilmez. Bundan sonra l�zum g�r�l�rse bolca su verilir. �i�eklenme devresinde yersiz sulamadan ka��n�lmal�d�r. Bitkiler �zerinde ilk meyveler g�r�lmeye ba�lad�ktan sonra bitkinin durumuna g�re belli periyotlarla su vermek ve bilhassa hasat devresine girildikten sonra her toplanman�n ard�ndan sulama ihmal edilmemelidir. Sulama kar�k usul� ile yap�lmal�d�r. Patl�can yeti�me devresinde 7-8 g�nde bir sulanmas� gerekir. Aksi taktirde geli�me yava�lar mahsul azal�r ve meyvelerde ac�l�k ba�lar.

    4.6. Bak�m

    Patl�canda bak�m i�leri: �apa, sulama hastal�k ve zararl�lar�na kar�� gerekli tedbirleri almaktad�r. Fideler esas yerlerinde geli�meye ba�lad��� andan itibaren takriben 2 hafta sonra 1. �apa yap�l�r birinci �apadan 2-3 hafta sonra 2. �apa yap�l�r. Yabanc� otlar yok edilir. Kaymak tabakas� k�r�l�r. Topra�� havaland�rmak ve rutubeti korumak maksad�yla s�ra aralar�nda birka� defa �apa yapmak faydal�d�r.

    5. HASTALIKLARI, ZARARLILARI VE M�CADELES�

    5.1. Hastal�klar�

    Patl�can yeti�tiricili�inde bitki bir �ok hastal�kla kar�� kar��ya kalabilir. Bunlardan en �nemlileri vir�s ve fusarium hastal�klar�d�r.

    Vir�s: Bitki �zeri parlak ve yap��kan bir hal al�r.

    Fusarium: Vir�s kadar tehlikelidir.

    5.2. Zararl�lar�

    Danaburnu: Fideleri keser.

    Canavar otu: Bitkinin �zsuyunu emerek zay�flamas�na hatta �l�m�ne neden olabilir.

    K�rm�z� b�cekler, Afitler (yaprak biti)

    5.3. M�cadelesi

    Hastal�ks�z sa�lam tohum kullanmak, hastal�kl� yerlerde fidelikler kurulmamal� ve bitki koruma �ubesine ba�vurulmal�d�r.

    6. HASAT, HARMAN VE DEPOLANMASI

    Patl�canlarda hasat piyasaya turfanda veya normal mahsul �al��ma arzusuna g�re meyveler muhtelif irilikte iken yap�l�r. �lk turfanda mahsul i�in meyveler hen�z normal irili�ini almadan kopar�l�rsa da esas hasat zaman� �e�idin hakiki meyve irili�inin 1/3�n� ald��� zamand�r. Hasat gecikirse meyveler kartla��r renkleri a��l�r ve �ekirdekleri sertle�erek yenme kabiliyetleri gittik�e kaybolur. Patl�can bitkisinde ilk hasat alttaki meyvelerin kopar�lmas� ile ba�lar ve kademeli olarak yukar�ya do�ru devam eder. Hasata gelmi� meyveler s�cakla saplar� ile birlikte kesilir. �rilik, d�zg�nl�k ve renklerine g�re s�n�flara ayr�larak ambalaj kaplar�na s�k��t�r�lmadan konur.

    7. VER�M VE MAL�YET

    Bir dekardan 4.000 kg verim al�nmaktad�r. Patl�canda 171.30 sa/da insan i�g�c�ne, 2.54 sa/da makine i�g�c�ne gereksinim duyulmaktad�r.

    Yazı kaynağı : www.tarimkutuphanesi.com

    Patlıcan Nasıl Yetiştirilir | Patlıcan Yetiştiriciliği Püf Noktaları

    Patlıcan Nasıl Yetiştirilir | Patlıcan Yetiştiriciliği Püf Noktaları

    Patlıcan Yetiştiriciliği

    Patlıcan Yetiştiriciliği

    Patlıcanda Budama

    2,5-3 m boylanan çeşitlerde 3-4 gövdenin gelişmesine izin verilir. Bu gövde üzerindeki koltuklar üzerinde 2 meyve oluştuktan sonra uçları alınır. Hastalıklı yapraklar da sık sık temizlenmelidir.

    Genellikle hasat sonuna gelindiği zaman hasat süresini uzatmak amacıyla, gelişmesi duraklamış olan patlıcan bitkileri 2-3 yaprak üzerinden budanır.

    Patlıcanda Askıya Alma

    Patlıcan bitkilerinin; ışıklanma durumlarını iyileştirmek, bakım işlerini kolaylaştırmak, hastalık ve zararlıların kontrolünü sağlamak, bitkiler arasındaki hava hareketini kolaylaştırmak ve sonuçta verimle birlikte kaliteyi artırmak amacıyla askıya almak gerekmektedir. Askıya almak amacıyla bitki sıralarına paralel olarak 2 m yukarıdan çekilen tellerden her bitkiye 3-4 adet ipler sarkıtılmaktadır. Sarkıtılan bu ipler ana gövde üzerinde bırakılan 3-4 adet ana dalın dibine ayrı ayrı bağlanarak dallara sardırılır yani her bitki 3-4 iple yukarıdaki tele asılır.

    Patlıcanda Meyve Tutumunu Arttırıcı İşlemler

    Verimlilik, bitkinin vegetatif gelişmesi dikkate alınarak bitki üzerinde belirli sayıda meyvenin bırakılmasıyla düzenlenir. Vegetatif gelişmesini tamamlamış bitki üzerinde meyve bırakmak yeni gelişen küçük meyvelerin sararıp dökülmesine neden olmaktadır.

    Bitki üzerinde hasat edilecek büyüklüğe gelmiş meyvelerin toplanmaması da verimin azalmasına neden olmaktadır.

    Verimliliği ayarlanmasına yönelik olarak yerli çeşitlerde tozlaşma ve döllenmeye yardım gereği bulunursa da günümüz koşullarında partenokarp F1 hibritlerin kullanılması bu konudaki sorunları ortadan kaldırmıştır.

    Çiçek tomurcuklarının iyi teşekkül etmesinde sıcaklığın rolü büyüktür. Gece sıcaklığının yüksek olması, gece ile gündüz sıcaklıkları arasındaki farkın çok az ve ya hiç olmaması yanında fazla gübreleme ve ışık azlığı çiçeklerin deforme olmasına ve çiçeklenmenin durmasına neden olur.

    Çiçeklerin normal teşekkül ettiği durumlarda bile çiçek tozlarının çok az miktarda oluşması özellikle fosfor eksikliğinden meydana gelir. Yine düşük ortam sıcaklıkları da çiçek tozlarının canlılıklarını yitirmesine neden olur. Böyle durumlarda döllenmenin olmaması nedeniyle çiçekler dökülür.

    Çiçek tozlarının dağılımı ve dağılan çiçek tozlarının dişi tepesinde çimlenme durumları verim üzerinde büyük etkiye sahiptir. Ortam neminin bu konudaki etkisi büyüktür. %50’nin altına bir defa hormon uygulaması yeterlidir. Yetiştirme periyodu boyunca 8-10 gün arayla uygulamalara devam edilir. Uygulamalar sabahları 8-10 saatleri arasında yapılır.

    Hormon uygulaması bandırma ve püskürtme şeklinde yapılır. Bandırma şeklinde yapılan uygulamalarda 500 cm3 lük ağzı geniş kaplar kullanılır. Çiçeklere püskürtme şeklinde yapılan uygulamalarda, yapraklarda meydana gelen deformasyonlar ( bozulmalar) bu yöntemin kullanılmasını kısıtlamaktadır.

    İnsan sağlığı üzerindeki olumsuz etkileri nedeniyle birçok ülke, meyve tutumunu sağlamaya yönelik hormon kullanımını yasaklamıştır. Ülkemiz seracılığında da bu amaca yönelik alternatif çözümler getirilerek hormon kullanımının kaldırılmasında sağlığımız açısından büyük yararlar bulunmaktadır. Bu amaçla son yıllarda seralarda bombus arısı kullanımı yaygınlaşmaktadır.

    Yazı kaynağı : www.hortiturkey.com

    Yorumların yanıtı sitenin aşağı kısmında

    Ali : bilmiyorum, keşke arkadaşlar yorumlarda yanıt versinler.

    Yazının devamını okumak istermisiniz?
    Yorum yap