Bu sitede bulunan yazılar memnuniyetsizliğiniz halınde olursa bizimle iletişime geçiniz ve o yazıyı biz siliriz. saygılarımızla

    hafta sonu yıllık izinden sayılır mı

    1 ziyaretçi

    hafta sonu yıllık izinden sayılır mı bilgi90'dan bulabilirsiniz

    Hafta tatili yıllık izinden sayılır mı? Memurun hafta sonu tatili yıllık izine dahil mi?

    Hafta tatili yıllık izinden sayılır mı? Memurun hafta sonu tatili yıllık izine dahil mi?

    Memurun hafta sonu tatili yıllık izinden sayılır mı? Milyonlarca çalışan haklarını merak edip, sorguluyor. Çalışanın merak ettiği konulardan biri de yıllık izinlerdir. İşte detaylar…

    Hafta tatili yıllık izinden sayılır mı?

    Memurların yıllık izinlerinde hafta sonlarının sayılmama durumu resmi gazete ile birlikte kesinleşti.

    Memurlar yönetmeliğine göre devlet memurlarının kullandıkları yıllık izinlere hafta sonu dahil ediliyor. 2019 yılında düzenlenen toplu sözleşmeli memur görüşmelerinde bu konu sık sık gündeme gelse de konu hakkında düzenleme yapılmadı. memurların aldıkları izinlerde hafta sonu ve resmi bayramlar izinden sayılıyor.




    Yazı kaynağı : www.gazetevatan.com

    Cumartesi Yıllık İzinden Sayılır mı?

    Cumartesi Yıllık İzinden Sayılır mı?

    "Madde 46 - Bu Kanun kapsamına giren iş yerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63'üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmi dört saat dinlenme (hafta tatili) verilir."

    Yine İş Kanunu'nun 63'üncü maddesinde çalışma süresiyle ilgili hükümler aşağıdaki şekilde yer almaktadır:

    "Madde 63 - Genel bakımdan çalışma süresi haftada en çok kırk beş saattir. Aksi kararlaştırılmamışsa bu süre, iş yerlerinde haftanın çalışılan günlerine eşit ölçüde bölünerek uygulanır."

    Bu hükümlere göre; haftada 5 gün çalışan ve haftalık kırk beş saatlik çalışma süresini 5 günde tamamlayan iş yerlerinde çalışanların yıllık izin kullanmaları hâlinde Cumartesi günlerinin yıllık izin süresinden sayılıp sayılmayacağına Yargıtay açıklık getirmiştir.

    Konuyla ilgili olarak, Yargıtay 9.HD ile 22.HD'nin birleşmesi neticesinde varılan ilke kararı aşağıdaki şekildedir:

    Yukarıdaki maddelere istinaden; hafta tatili haftalık kırk beş saatlik çalışmadan sonraki yirmi dört saatlik bir gündür. Ancak hafta tatiline hak kazanmanın ön şartı bu günden önceki 6 iş gününün tamamında çalışmış olmaktır. Buna istinaden Cumartesi iş günü olarak değerlendirilip yıllık izin süresinde hafta tatili olarak değerlendirilmez.

    Cumartesi gününün hafta tatili olarak belirlenmesi idari izin kapsamında değerlendirilmektedir.

    Konuyla ilgili Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ile 22. Hukuk Dairesi'nin Cumartesi gününün yıllık izinden sayılması ile ilgili birbirinden farklı görüşleri değerlendirilerek bir ilke kararı verilmiş bu karara göre; "bireysel veya toplu iş sözleşmeleriyle Cumartesi ve Pazar günleri hafta tatili günü olarak belirlenmişse, İş Kanunu'nun 56/5 maddesi gereği her iki gün yıllık izin sürelerinden sayılmaz. Başka bir anlatımla, yıllık izin kullanma dönemi içindeki Cumartesi ve Pazar günleri kullanılan izin süresinden düşülür. Ancak bireysel veya toplu iş sözleşmesinde hafta tatiline eklenen bu Cumartesi gününün yıllık izin hesabında iş günü olarak sayılacağı veya izin süresinden düşülmeyeceği şeklinde açık bir kural mevcutsa, bu hüküm geçerli sayılmalı ve İş Kanunu'nun 56/5 maddesi gereği sadece yıllık izne rastlayan Pazar günleri izin süresinden düşülmelidir."

    Bununla birlikte, Yargıtay 9.HD'si 02.03.2021 tarihli kararında (Y9HD 2.03.2021 E.2021/897 - K.2021/5272) ise "toplu iş sözleşmesi düzenlemelerinden, tarafların hafta tatili olarak kabul ettiği Pazar günü haricinde Cumartesi günü de dinlendirilme günü olarak belirlenmiş ve burada cumartesi günü "hafta tatili" olarak adlandırılmadığı gibi yıllık ücretli izin hesabında da izin süresine ekleneceğine ilişkin açık bir düzenlemeye yer verilmemiştir." denilerek çalışanın Cumartesi günlerinin yıllık izinden sayılmaması yönündeki talebini reddetmiştir.

    Tüm yukarıdaki hükümlere istinaden uygulama aşağıdaki şekilde olacaktır:

    Ek bilgiye ihtiyaç duymanız hâlinde lütfen müşteri temsilciniz ile irtibata geçiniz.

    Yazı kaynağı : www.cottgroup.com

    YILLIK İZİN DÖNEMİNE RASTLAYAN CUMARTESİ GÜNLERİ YILLIK İZNE DAHİL MİDİR? – Yaran&Yaran Mali Müşavirlik Ve Bağımsız Denetim Hizmetleri

    YILLIK İZİN DÖNEMİNE RASTLAYAN CUMARTESİ GÜNLERİ YILLIK İZNE DAHİL MİDİR? – Yaran&Yaran Mali Müşavirlik Ve Bağımsız Denetim Hizmetleri

    A-Yasal Mevzuat
    Yıllık ücretli izin hakkı, 4857 sayılı İş Kanununun 53 ila 61. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Ayrıca, uygulamaya ilişkin olarak ve 4857 sayılı İş Kanununun 60. maddesine dayanarak, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından “Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği” yayımlanmıştır.
    B-4857 Sayılı Kanuna göre Yıllık Ücretli İzin Hakkı
    4857 sayılı İş Kanununun 53 ila 61. Maddelerinde yer alan hükümleri aşağıdaki gibidir.
    Yıllık ücretli izin hakkı ve izin süreleri
    Madde 53 – İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir.
    Yıllık ücretli izin hakkından vazgeçilemez.
    Niteliklerinden ötürü bir yıldan az süren mevsimlik veya kampanya işlerinde çalışanlara bu Kanunun yıllık ücretli izinlere ilişkin hükümleri uygulanmaz.
    İşçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi, hizmet süresi;
    a) Bir yıldan beş yıla kadar (beş yıl dahil) olanlara ondört günden,
    b) Beş yıldan fazla onbeş yıldan az olanlara yirmi günden,
    c) Onbeş yıl (dahil) ve daha fazla olanlara yirmialtı günden,
    Az olamaz. (Ek cümle: 10/9/2014-6552/5 md.)  Yer altı işlerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izin süreleri dörder gün arttırılarak uygulanır.
    Ancak onsekiz ve daha küçük yaştaki işçilerle elli ve daha yukarı yaştaki işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi yirmi günden az olamaz.
    Yıllık izin süreleri iş sözleşmeleri ve toplu iş sözleşmeleri ile artırılabilir.

    Yıllık ücretli izne hak kazanma ve izni kullanma dönemi
    Madde 54 – Yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında işçilerin, aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları süreler birleştirilerek göz önüne alınır. Şu kadar ki, bir işverenin bu Kanun kapsamına giren işyerinde çalışmakta olan işçilerin aynı işverenin işyerlerinde bu Kanun kapsamına girmeksizin geçirmiş bulundukları süreler de hesaba katılır.
    Bir yıllık süre içinde 55 inci maddede sayılan haller dışındaki sebeplerle işçinin devamının kesilmesi halinde bu boşlukları karşılayacak kadar hizmet  süresi eklenir ve bu suretle işçinin izin hakkını elde etmesi için gereken bir yıllık hizmet süresinin bitiş tarihi gelecek hizmet yılına aktarılır.
    İşçinin gelecek izin hakları için geçmesi gereken bir yıllık hizmet süresi, bir önceki izin hakkının doğduğu günden başlayarak gelecek hizmet yılına doğru ve yukarıdaki fıkra ve 55 inci madde hükümleri gereğince hesaplanır.
    İşçi yukarıdaki fıkralar ve 55 inci madde hükümlerine göre hesaplanacak her hizmet yılına karşılık, yıllık iznini gelecek hizmet yılı içinde kullanır.
    Aynı bakanlığa bağlı işyerleri ile aynı bakanlığa bağlı tüzel kişilerin işyerlerinde geçen süreler ve kamu iktisadi teşebbüsleri yahut özel kanuna veya özel kanunla verilmiş yetkiye dayanılarak kurulan banka ve kuruluşlar veya bunlara bağlı işyerlerinde geçen süreler, işçinin yıllık ücretli izin hakkının hesaplanmasında göz önünde bulundurulur.

    Yıllık izin bakımından çalışılmış gibi sayılan haller
    Madde 55 – Aşağıdaki süreler yıllık ücretli izin hakkının hesabında çalışılmış gibi sayılır:

    a) İşçinin uğradığı kaza veya tutulduğu hastalıktan ötürü işine gidemediği günler (Ancak, 25 inci maddenin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde öngörülen süreden fazlası sayılmaz.).
    b) Kadın işçilerin 74 üncü madde gereğince doğumdan önce ve sonra çalıştırılmadıkları günler.
    c) İşçinin muvazzaf askerlik hizmeti dışında manevra veya herhangi bir kanundan dolayı ödevlendirilmesi sırasında işine gidemediği günler (Bu sürenin yılda 90 günden fazlası sayılmaz.).
    d) Çalışmakta olduğu işyerinde zorlayıcı sebepler yüzünden işin aralıksız bir haftadan çok tatil edilmesi sonucu olarak işçinin çalışmadan geçirdiği zamanın onbeş günü (işçinin yeniden işe başlaması şartıyla).
    e) 66 ncı maddede sözü geçen zamanlar.
    f) Hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil günleri.
    g) 3153 sayılı Kanuna dayanılarak çıkarılan tüzüğe göre röntgen muayenehanelerinde çalışanlara pazardan başka verilmesi gereken yarım günlük izinler.
    h) İşçilerin arabuluculuk toplantılarına katılmaları, hakem kurullarında bulunmaları, bu kurullarda işçi temsilciliği görevlerini yapmaları, çalışma hayatı ile ilgili mevzuata göre kurulan meclis, kurul, komisyon ve toplantılara yahut işçilik konuları ile ilgili uluslararası kuruluşların konferans, kongre veya kurullarına işçi veya sendika temsilcisi olarak katılması sebebiyle işlerine devam edemedikleri günler.
    ı) (Değişik: 4/4/2015-6645/35 md.) Ek 2 nci maddede sayılan izin süreleri,
    j) İşveren tarafından verilen diğer izinler ile 65 inci maddedeki kısa çalışma süreleri.
    k) Bu Kanunun uygulanması sonucu olarak işçiye verilmiş bulunan yıllık ücretli izin süresi.

    Yıllık ücretli iznin uygulanması
    Madde 56 – Yıllık ücretli izin işveren tarafından bölünemez.
    Bu iznin 53 üncü maddede  gösterilen süreler içinde işveren tarafından sürekli bir şekilde verilmesi zorunludur.
    (Değişik üçüncü fıkra: 14/4/2016-6704/16 md.) Ancak, 53 üncü maddede öngörülen izin süreleri, tarafların anlaşması ile bir bölümü on günden aşağı olmamak üzere bölümler hâlinde kullanılabilir.
    İşveren tarafından yıl içinde verilmiş bulunan diğer ücretli ve ücretsiz izinler veya dinlenme ve hastalık izinleri yıllık izne mahsup edilemez.
    Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.
    Yıllık ücretli izinleri işyerinin kurulu bulunduğu yerden başka bir yerde geçirecek olanlara istemde bulunmaları ve bu hususu belgelemeleri koşulu ile gidiş ve dönüşlerinde yolda geçecek süreleri karşılamak üzere işveren toplam dört güne kadar ücretsiz izin vermek zorundadır. İşveren, işyerinde çalışan işçilerin yıllık ücretli izinlerini gösterir izin kayıt belgesi tutmak zorundadır.
    (Ek fıkra: 10/9/2014-6552/6 md.) Alt işveren işçilerinden, alt işvereni değiştiği hâlde aynı işyerinde çalışmaya devam edenlerin yıllık ücretli izin süresi, aynı işyerinde çalıştıkları süreler dikkate alınarak hesaplanır. Asıl işveren, alt işveren tarafından çalıştırılan işçilerin hak kazandıkları yıllık ücretli izin sürelerinin kullanılıp kullanılmadığını kontrol etmek ve ilgili yıl içinde kullanılmasını sağlamakla, alt işveren ise altıncı fıkraya göre tutmak zorunda olduğu izin kayıt belgesinin bir örneğini asıl işverene vermekle yükümlüdür.
    Yıllık izin ücreti
    Madde 57 – İşveren, yıllık ücretli iznini kullanan her işçiye, yıllık izin dönemine ilişkin ücretini ilgili işçinin izine başlamasından önce peşin olarak ödemek veya avans olarak vermek zorundadır.
    Bu ücretin hesabında 50 nci madde hükmü uygulanır.
    Günlük, haftalık veya aylık olarak belirli bir ücrete dayanmayıp da akort, komisyon ücreti, kâra katılma ve yüzde usulü ücret gibi belirli olmayan süre ve tutar üzerinden ücret alan işçinin izin süresi için verilecek ücret, son bir yıllık süre içinde kazandığı ücretin fiili olarak çalıştığı günlere bölünmesi suretiyle bulunacak ortalama üzerinden hesaplanır.
    Ancak, son bir yıl içinde işçi ücretine zam yapıldığı takdirde, izin ücreti işçinin izine çıktığı ayın başı ile zammın yapıldığı tarih arasında alınan ücretin aynı süre içinde çalışılan günlere bölünmesi suretiyle hesaplanır.
    Yüzde usulünün uygulandığı yerlerde bu ücret, yüzdelerden toplanan para dışında işveren tarafından ödenir.
    Yıllık ücretli izin süresine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ayrıca ödenir.

    İzinde çalışma yasağı
    Madde 58 – Yıllık ücretli iznini kullanmakta olan işçinin izin süresi içinde ücret karşılığı bir işte çalıştığı anlaşılırsa, bu izin süresi içinde kendisine ödenen ücret işveren tarafından geri alınabilir.

    Sözleşmenin sona ermesinde izin ücreti

    Madde 59 – İş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde  işçinin hak kazanıp da kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücreti, sözleşmenin sona erdiği tarihteki ücreti  üzerinden kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Bu ücrete ilişkin zamanaşımı iş sözleşmesinin sona erdiği tarihten itibaren başlar.
    İşveren tarafından iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde 17 nci maddede belirtilen bildirim süresiyle, 27 nci madde gereğince işçiye verilmesi zorunlu  yeni iş arama izinleri yıllık ücretli izin süreleri ile iç içe giremez.

    İzinlere ilişkin düzenlemeler
    Madde 60 – Yıllık ücretli izinlerin, yürütülen işlerin niteliğine göre yıl boyunca hangi dönemlerde kullanılacağı, izinlerin ne suretle ve kimler tarafından verileceği veya sıraya bağlı tutulacağı, yıllık izninin faydalı olması için işveren tarafından alınması gereken tedbirler ve izinlerin kullanılması konusuna ilişkin usuller ve işverence tutulması zorunlu kayıtların şekli Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından hazırlanacak bir yönetmelikle gösterilir.

    C-Yıllık İzin Bakımından Çalışılmış Gibi Sayılan Haller
    4857 sayılı Kanunun “Yıllık izin bakımından çalışılmış gibi sayılan haller” başlıklı 55. Maddesinin (f) bendinde “Hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil günleri”olarak sayılmıştır.
    Yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günleri izin süresinden sayılmaz.

    Ulusal Bayram günleri;
    2429 sayılı Kanuna göre 1923 yılında Cumhuriyetin ilan edildiği 29 Ekim günü Ulusal Bayramdır. Türkiye’nin içinde ve dışında Devlet adına yalnız bugün tören yapılır. Bayram 28 Ekim günü saat 13.00’ten itibaren başlar ve 29 Ekim günü devam eder.

    Genel tatil günleri
    Aşağıda sayılan resmi ve dini bayram günleri ile yılbaşı günü ve 1 Mayıs günü genel tatil günleridir.

    Resmi Bayramlar
    Resmi bayram günleri şunlardır:
    1. 23 Nisan günü Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramıdır.
    2. 19 Mayıs günü Atatürk’ü Anma ve Gençlik ve Spor Bayramı günüdür.
    3. 30 Ağustos günü Zafer Bayramıdır.

    Dini bayramlar
    Dini bayramlar şunlardır:
    1. Ramazan Bayramı; Arefe günü saat 13.00’ten itibaren 3,5 gündür.
    2. Kurban Bayramı; Arefe günü saat 13.00’ten itibaren 4,5 gündür.
    1 Ocak günü yılbaşı tatili, 1 Mayıs günü Emek ve Dayanışma Günü tatilidir.
    Ulusal, resmi ve dini bayram günleri ile yılbaşı günü ve 1 Mayıs günü resmi daire ve kuruluşlar tatil edilir.
    2429 sayılı Kanunda belirtilen Ulusal Bayram ve genel tatil günleri; Cuma günü akşamı sona erdiğinde müteakip Cumartesi gününün tamamı tatil yapılır.

    Hafta tatili
    2429 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre hafta tatili Pazar günüdür. Bu tatil 35 saatten az olmamak üzere Cumartesi günü en geç saat 13.00’ten itibaren başlar.
    Görüleceği üzere 4857 sayılı İş Kanununda yıllık izin süresine rastlayan hangi günlerin izin süresinden sayılmayacağı belirtilmiş bulunuyor.

    D-Hafta Tatili ve Genel Tatil Ücreti
    Hafta tatili ve genel tatil ücreti , 4857 sayılı İş Kanununun 46. ila 47. Maddelerinde düzenlenmiş olup, madde metinleri aşağıdaki gibidir.

    Hafta tatili ücreti
    Madde 46 – Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde, işçilere tatil gününden önce 63 üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşulu ile yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz en az yirmidört saat dinlenme (hafta tatili) verilir.

    Çalışılmayan hafta tatili günü için işveren tarafından bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücreti tam olarak ödenir.
    Şu kadar ki;
    a) Çalışmadığı halde kanunen çalışma süresinden sayılan zamanlar ile günlük ücret ödenen veya ödenmeyen kanundan veya sözleşmeden doğan tatil günleri,
    b) (Değişik: 4/4/2015-6645/35 md.) Ek 2 nci maddede sayılan izin süreleri,
    c) Bir haftalık süre içinde kalmak üzere işveren tarafından verilen diğer izinlerle hekim raporuyla verilen hastalık ve dinlenme izinleri,
    Çalışılmış günler gibi hesaba katılır.
    Zorlayıcı ve ekonomik bir sebep olmadan işyerindeki çalışmanın haftanın bir veya birkaç gününde işveren tarafından tatil edilmesi halinde haftanın çalışılmayan günleri ücretli hafta tatiline hak kazanmak için çalışılmış sayılır.
    Bir işyerinde işin bir haftadan fazla bir süre ile tatil edilmesini gerektiren zorlayıcı sebepler ortaya çıktığı zaman, 24 ve 25 inci maddelerin (III) numaralı bentlerinde gösterilen zorlayıcı sebeplerden ötürü çalışılmayan günler için işçilere ödenen yarım ücret hafta tatili günü için de ödenir.
    Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde hafta tatili ücreti işverence işçiye ödenir.

    Genel tatil ücreti

    Madde 47 – Bu Kanun kapsamına giren işyerlerinde çalışan işçilere, kanunlarda ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışmazlarsa, bir iş karşılığı olmaksızın o günün ücretleri tam olarak, tatil yapmayarak çalışırlarsa ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücreti ödenir.
    Yüzde usulünün uygulandığı işyerlerinde işçilerin ulusal bayram ve genel tatil ücretleri işverence işçiye ödenir.

    D-Cumartesi günü hafta tatili midir?
    Cumartesi günü yukarda kanun metinlerinde yer alan hafta tatili ve genel tatil tanımları arasında yer almamaktadır.
    Bu nedenle yıllık izne rastlaması halinde izin süresinden sayılmaması söz konusu olmamaktadır.
    Yani işçi izin süresi içinde kaç pazar gününe ve kaç resmi tatil gününe rastlıyorsa o kadar fazla gün izin kullanabilir.

    E-Cumartesi çalışılması sonucu değiştirir mi?

    Cumartesi gününde çalışılması ya da çalışılmaması yıllık izin açısından cumartesi gününün farklı bir uygulamasına neden olmamaktadır.
    Cumartesi günü çalışmak veya çalışmamak işverenlerin takdirinde olup, haftalık çalışma süresi olan 45 saat haftanın altı gününe yayılırsa günde 7,5’ar saat, haftanın beş gününe yayılırsa da günde 9’ar saat normal çalışma söz konusu olacaktır.

    D-Özet Ve Sonuç

    İşyerinde işe başladığı günden itibaren, deneme süresi de içinde olmak üzere, en az bir yıl çalışmış olan işçilere yıllık ücretli izin verilir.
    İşçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi cumartesi günleri dahil 14 iş gününden az olamaz. Hizmet süresi 5 yıldan fazla olan işçilere verilecek izin süresi 20 iş gününden, hizmet süresi 15 yıldan fazla olan işçilere verilecek yıllık ücretli izin süresi de 26 iş gününden aşağı olamaz.
    Kanuna göre, yıllık ücretli izin süreleri iş sözleşmeleri ve toplu iş sözleşmeleri ile artırılabilir.
    İş Kanunu’nun 56. maddesinde, yıllık ücretli izin günlerinin hesabında izin süresine rastlayan ulusal bayram, hafta tatili ve genel tatil günlerinin izin süresinden sayılmayacağı, aynı kanunun 57. maddesinde ise, yıllık ücretli izin süresine rastlayan hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ayrıca ödeneceği belirtilmiştir.
    Yukarıda sözü edilen yıllık ücretli izin süreleri iş günü olarak belirlendiği için, işçinin yıllık ücretli izin süresine rastlayan tatil günleri kanunen belirlenen asgari izin günlerine ilave edilecek, yıllık ücretli izin süresi tatil süresi kadar uzayacaktır.
    Çünkü, tatil günleri kanundan doğan ve işçinin hakkı olan dinlenme günleridir. Tatil günleri izin süresine ilave edildiği gibi, iş süresinden sayılmayan bu günlerin ücretlerinin de işçiye ayrıca ödenmesi gerekecektir.
    İş Kanununun 46. maddesinde hafta tatili “tatil gününden önce 63 üncü maddeye göre belirlenen iş günlerinde çalışmış olmaları koşuluyla yedi günlük bir zaman dilimi içinde kesintisiz yirmi dört saat dinlenme” şeklinde düzenlenmiştir.
    Böylelikle her işyeri hafta tatili gününü istediği gibi belirleyebilecektir.
    Çalışma süreleri haftada beş gün çalışmaya göre de düzenlense, her haftada altı normal iş günü ve bir hafta tatili günü var kabul edilmeli ve ona göre hesap yapılmalıdır.
    Eski İş Kanunu uygulamasında da Cumartesi ve Pazar günleri çalışılmayıp, haftada beş gün çalışılan işyerlerinde de Cumartesi günleri iş günü olarak kabul edilmekteydi.

    Örnek Yüksek Yargı Kararları Özetleri

    Esas No:2013/112 Karar No:2014/34311 Yargıtay Kararı 17.Kas.2014
    İş Kanunun 46. Maddesine göre işveren tarafından yedi günlük zamana diliminde işçiye kesintisiz en az yirmi dört saat dinlenme hakkı verilmemesi halinde işçiye hafta tatili ücreti ödenmesi gerekir.
    İlk derece mahkemesinin kabulüne göre de davacının Pazar günü çalışmadığı sabit olup; cumartesi günü de tatil olduğuna dair yanlar arasında akdi bir anlaşma hükmü bulunmadığından, cumartesi gününün çalışmasının karşılığında hafta tatili ücretine hak kazandığının kabul edilmesi hatalıdır.

    Esas No:2004/9577 Karar No:2004/26817 Yargıtay Kararı 09.Ara.2004

    Davacı aylık ücretle çalıştığına ve normal iş günü olan cumartesi günü ücreti aylık ücreti içinde kendisine ödendiğine göre ayrıca; çalışılan cumartesi günleri için de bir yevmiye alacak hesabı yapan hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek bu alacağın kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.

    Esas No:2014/29181 Karar No:2016/2103 Yargıtay Kararı 26.Oca.2016

    Somut olayda, davacı dava dilekçesinde ayda bir cumartesi günü çalışma olduğunu beyan etmiştir, davacının bu iddiası tanık beyanları ile doğrulanmıştır. Bu halde fazla mesai hesabında ayda bir cumartesi çalışıldığının kabul edilmesi gerekirken her hafta beş gün çalışıldığının kabulü ile hesaplama yapılan bilirkişi raporu esas alarak hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

    Yazı kaynağı : www.yarantr.com

    Yorumların yanıtı sitenin aşağı kısmında

    Ali : bilmiyorum, keşke arkadaşlar yorumlarda yanıt versinler.

    Yazının devamını okumak istermisiniz?
    Yorum yap