Bu sitede bulunan yazılar memnuniyetsizliğiniz halınde olursa bizimle iletişime geçiniz ve o yazıyı biz siliriz. saygılarımızla

    fosilleşme rastlantıya bağlı bir süreyi kapsar mı

    1 ziyaretçi

    fosilleşme rastlantıya bağlı bir süreyi kapsar mı bilgi90'dan bulabilirsiniz

    Fosilleşme,rastlantıya bağlı bir süreçmidir? Lütfen Cevaplayın Acil!.... Idea question from @DogaFidangulTr

    Fosilleşme,rastlantıya bağlı bir süreçmidir? Lütfen Cevaplayın Acil!.... Idea question from @DogaFidangulTr

    Cevap:

    evet rastlantıya bağlı bir süreçtir Fosiller, canlı kalıntılarının hızlı bir şekilde toprak altında kalması sonucunda üzerine yeni kayaçlar binmesi durumunda toprak altında sıkışarak oluşur

    Açıklama:

    iyi dersler

    Yazı kaynağı : doku.tips

    Fosilleşme

    Fosilleşme organizmaların mineral çöküntülerin içine gömülerek zaman içinde mineraller üzerinde kalıplarının çıkması işlemidir. Jeolojik devirlerde deniz, göl ve karalarda yaşamış olan hayvanlar öldükleri zaman yumuşak kısımları çürümüş, sert kısımları olan kabukları (kavkılar), iskeletler, dişler deniz yahut göl dibinde sedimanlar içine gömülerek orada bazı fiziksel ve kimyasal etkiler altında muhafaza olmuşlardır. İşte organizmaların tortul taşlar içinde rastlanan tüm bu kalıntılarına fosil adı verilir. Çeşitli hayvansal ve bitkisel organizmaların böylece fosil haline gelmesi olayına da fosilleşme denir.

    Denizde yaşayan organizmaların fosilleşme şansı karasal organizmalara nazaran daha fazladır çünkü çökelme ortamında deniz dibine inen kavkılar derhal tortullarla örtülerek çamura gömülür ve havasız kalarak fosilleşirler. Kara hayvanlarında atmosfer etkisinde iskeletler seller ve nehirlerle sürüklenerek dağılırlar. Ancak göl, lagün veya deltalara taşınan, bataklığa saplanan veya buzlar arasında kalan organizmalar bütünüyle fosilleşirler.

    Jeolojik devirlerde yaşamış ve fosilleşmiş hayvanlarla ilgilenen paleozooloji kendi içinde omurgasız paleontolojisi ve omurgalı paleontolojisi olarak iki alt bölüme gruplanmaktadır. Memleketimizde Geç Miosen’e ait karasal göl ve lagün çökelleri arasında omurgalı hayvan fosilleri bulunmuştur. Sibirya’da buzullar arasında iyi korunmuş yine omurgalı fosillerine rastlanmıştır. Üçüncü zamana ait çam ağaçlarının reçineleri içinde çok iyi fosilleşmiş böcekler bugün kehribar içinde bulunmaktadır.

    Fosil-Fosilleşme türleri[değiştir | kaynağı değiştir]

    İç ve dış kalıplar[değiştir | kaynağı değiştir]

    Canlı organizma öldüğü zaman deniz dibine düşer ve sediment içine gömülür. Bu sırada kavkısının içi kalkerli, killi, kumlu ve çamurlarla doldurulur. Diajenez (İngilizceDiagenese, taşlaşma) esnasında yahut daha sonra sedimanlar içine girerek karbondioksitli sular kalkerli ve aragonitli kavkıları kolayca erittiklerinden fosillerin iç dolguları iç kalıp halinde rastlanmaktadır. Bu tür fosillere en ziyade kalkerli sedimentler içindeki mollükslerle, kumtaşı, kuvarsit ve killi şistler içindeki brachiopodlarda rastlanır. Bazen kavkıların dış kalıpları kalmış ve kavkı aşınıp gitmiştir, bunlara dış kalıp denir, dış kalıbı dolduran sedimentler dış kalıp dolgusu olarak yerini tutar. İç ve dış kalıplar genellikle grovak, kumtaşı, kuvarsit ve killi şist gibi kayaçlar içinde görülmektedir.

    Fizyolojik izler ve iz fosiller[değiştir | kaynağı değiştir]

    Organizmaların bıraktığı bazı izlerdir. Bunlar sedimanter kayaçlar içinde rastlanan tüp şekilli oyuklar, kurtların oyukları ve eşelenme izleri, ayak izleriyle, fosil oyucu bazı midye grubundan yumuşakçaların izleri bu grup içinde düşünülür. İz fosiller ya da iknofosiller (İngilizceTrace fossil), organizmalar tarafından sedimanların yüzeyinde çeşitli izler, sürünme izleri, yumuşak sedimentlerde oluşturulan tüpsü yapılar, sert tabakalarda delici organizmalarca bırakılan izler ve biyoerozyonel yapılardan oluşur. Birçok çalışmacı koprolitleri (İngilizceCoprolite), fekal ve fekal olmayan pelletleri, yapıların içine nüfuz eden bitki köklerini de iz fosiller olarak kabul ederler. İzlerin çoğu depolanma sırasında oluşmuşsa da depolanma ile eş zamanlı (örneğin; kaçma yapıları gibi) izler de oluşabilir. İz fosiller, organizmaların hareketleri sonucu oluşurlar ve bu kapsamda bilinen diğer klasik fosillerden ayrılırlar.

    Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

    Yazı kaynağı : tr.wikipedia.org

    Evrim Teorisi Online

    Bir canlının öldükten sonra fosilleşebilmesi için bazı temel şartlar vardır. Bunları, önemliden göreceli olarak önemsize doğru sıralayalım. En önemli fosilleşme basamakları şunlardır:


    Daha geniş bir kapsamla bakacak olursak 5 önemli fosilleşme basamakları şunlardır:

    Organizmalar fosil olma yolunda belirli aşamalardan geçer: [3] 

    Birincisi, organizma sediment içinde saklı kalmalıdır. Ölüm ile canlının öldükten sonra yavaş yavaş toprağa karışmaya başladığı zaman arasında,  biyostratinomik süreçler, yani biyo katmanlaşma süreçleri bu kalıntıları bozup değiştirebilir. Toprağa gömülmeye başlamadan önce  organizmanın iskeleti organik olduğu için normalde değişimlere, dezartikülasyon (ifade değişimi), parçalanma ve korozyon gibi aşınma süreçlerine tabi kalır.  Ölen organizma bir kere toprağa gömülmeye başlamışsa bu sefer diyajenetik süreçlere, yani tortulardan kaya oluşumuna maruz kalır. Tortulardan kaya oluşumu süreci, yani minarelleşme anlamına gelen Diyajenez, toprak altına gömülen organizmada oluşan kimyasal veya fiziksel herhangi bir değişikliktir. [3]  Bu tür süreçler ve değişiklikler, organik maddelerin çabuk bozulduğundan ve uzun süre hayatta kalamadıkları için, onların korunması için gerekli olup hatta sert kısımları, kemikler, dişler, kireçlenmiş kabuklar da normalde minarelleşme olmadığı durumlarda tümüyle yok olma eğilimindedirler. Diyajenetik sürece tipik bir örnek minarelleşme süreci olup pirit, fosfat ya da silisyum kumları gibi çeşitli mineraller ile oluşabilir. [3]

    Şimdi bunlara kısaca bir göz atalım: İlki, fosil oluşumu için en önemli etmendir. Çünkü kil, alüvyon ve mil yapıları sadece sulak alanlarda görülür: Nehir kenaları, göl kenarları, deniz kenarları, boğazlar, vb. Bu yapıların özelliği, doğal birer “ceset koruyucu” olmalarıdır. Tıpkı Mısırlıların firavunların cesetlerini korumak için mumyalamaları gibi, bu doğal maddeler de cesedin kemiklerini “mumyalar”. Ve bu yapıyla kuşatılmamış bir kemiğin birkaç yüz yıldan fazla var olması imkansızdır. İkinci olarak, bir birey doğada ölür ölmez, yırtıcılar cesedi dağıtacak, kopardıkları parçaları farklı yerlere taşıyacak ve ilk maddenin gerçekleşmesine engel olacaktır. Bu, doğada çok çok büyük bir oranda, hatta hemen hemen her zaman görülür. Bu sebeple ceset hemen hemen hiçbir zaman alüvyon, kil veya mil içerisinde kalmaz, kalamaz. Üçüncü olarak ise, hayvanlar tarafından parçalanıp dağıtılmayan bir cesetin etleri, zaten bakterilerce yok edilecektir. Kemikler ise, hiç dokunulmadığı takdirde, rüzgar ve kum hareketleri gibi çevresel etmenlerle yer değiştirebilir ya da daha kötüsü, yıllar içinde aşınıp yok olabilir. İşte bu sebeplerle, bir fosilin oluşması gerçekten çok zordur.

    Kendimiz üzerinden düşünelim. İnsan oğlu, doğada hayatta kalmak konusunda en başarılı hayvandır. Bu yüzden günümüzün “dominant türü” insanoğludur. Ancak insanoğlunun geleceğe bırakacağı fosil mirası, malesef yok denecek kadar azdır. Muhtemelen birkaç milyon yıl sonra yok olacak olan (hatta buna insan faktörünü katarsak birkaç yüz hatta on yıl bile diyebiliriz) insan türü, cesetlerini vahşi hayvanlar gibi doğada bırakmadığı için, asla fosilleşme olmayacaktır (bazı tesadüfi durumlar haricinde). Bu da, bizden milyonlarca yıl sonra yaşayabilecek olan canlıların (zeki olduklarını varsayarsak) bize dair teknolojik kayıtlarımız, yapılarımız ve atıklarımız haricinde hiçbir şey bulamayacak olmaları üzücüdür.

    Vahşi doğada ise, durum farklıdır ancak “çok da” farklı değildir. Bir milyon bireyi olan bir türün (ki insanoğlu bile 6 milyar bireye sahiptir) , hemen hemen sadece 1 adet (çoğu zaman o bile değil) bireyi yukarıdaki 3 önemli basamağı aşarak fosilleşebilir. Her bir milyonda sadece 1! Bu, inanılmaz düşük bir rakamdır ve fosil kayıtlarının bulunmasını hemen hemen imkansız kılar. Aslında bu kadar çok sayıda fosilin bulunabilmesi bile, bilimin muhteşem başarısıdır ve bu konuda ne kadar şanslı olduğumuzu gösterir! Bir de, bu kadar fosilden bahsetmişken, o muhteşem insanlardan bahsetmemek olmaz!

    Arkeologlar ve paleontologlar, inanılmaz ince ve hummalı bir uğraş sonucunda bir adet parmak kemiğinin fosilini kayadan ayırabilmekteler. Çünkü fosiller çok narindir ve diş fırçası, mikron inceliğinde uçlara sahip aletler, vb. aracılığıyla ancak kayalardan ayrılabilmektedir. Bir gün deneyin, elinize bir kaya parçası alın ve diş fırçasıyla, adım adım aşındırarak, merkezinden ufacık bir taş parçası ayırmaya çalışın (küresel bir taşın içerisindeki merkezinden). Bunun yakaşık 1 ayınızı alacağını göreceksiniz.

    Bunu gözlemlemek üzere, Amerika Birleşik Devletleri’nin Pennsylvania eyaletinde bulunan, Pittsburgh şehrindeki “Natural History Museum” binasına gittim ki kendisi, Amerika2nın en büyük doğal tarih müzesidir, en çok fosile ev sahipliği yapmaktadır (Pennsylvania, ilk dinozor fosillerinin bulunduğu bölgedir Dünya’da). Burada bulunan “PaleoLAB”, ziyaretçilere fosil çıkarmanın ne kadar zor olduğunu göstermek için kapılarını ziyaretçilere açmakta ve bilim adamlarının hummalı çalışmalarını camlar arkasından (hatta eskiden yanlarına da girebiliyormuşsunuz ama işleri aksattığı için vazgeçmişler) izleyebiliyorsunuz. Ben de bir video çektim ve kullandıkları aletleri ve nasıl incelikle çalıştıklarını gözler önüne serdim. :) İnternete yükler yüklemez sizlerle de paylaşacağım. Aslında pek çok belgesel de mevcut tabii ki bu konuda ama izlemek ve anlamak isteyene tabii.

    Paleontologlar ve arkeologlar, Dünya’nın milyonlarca yıl önce bu görüntüde (kıtalar ve denizlerin konumu açısından) olmadığını bilerek ve bunu da hesaba katarak, “doğru yerlerde” kazı çalışmaları yapmaya çalışırlar. Fakat bu bilimsel metotlarla bile, bir fosil bulabilmenizi sağlayan hemen hemen tek bir faktör vardır: Şans! Aradığınız fosil, sizin kazdığınız yerin 100 metre doğusunda olabilir mesela ya da 50 metre kuzeyinizde. Bu bile, işlerin aylarca aksamasına ve boşu boşuna (çoğu zaman yerin altında çok ilginç kalıntılar bulunduğundan medeniyetlere ya da başka canlılara rastlanabilir ama genellikle faydalı bulgular elde edilmez) haftalarca kazı yapmanıza sebep olur.

    Yer katmanlarına baktığımızda, derine indikçe tarihte geçmişe gideriz. Atıyorum, 200 milyon yıl önce, dinozorlar ilk defa “yükselirken” fosilleşen kalıntıları bulmak için yerin 600 metre altında kazı yapmanız gerekiyorsa, 65 milyon yıl önce, dinozorlar “düşerken” fosilleşen kalıntıları bulmanız için 400 metre kazı yapmanız gerekir. Çünkü kronolojik olarak geç var olmuş olan, yeryüzünde daha üst tabakalarda fosilleşmiş olmalıdır.

    Bir türün, herhangi bir bireyinin, Dünya’nın herhangi bir yerinde fosilleşmiş olabileceğini göz önüne alırsak ve Dünya üzerindeki kara parçalarının Kuzey ve Güney kutbundakiler hariç (ki “kara” sayılmazlar) toplamda yaklaşık 150.000.000 km2 olduğunu düşünürsek ve bir milyon bireyden ortalama olarak sadece 1 tanesinin fosilleştiğini de hesaba katarsak, spesifik bir türün, spesifik bir bireyini bulmanın ne kadar akıl almaz derecede zor olduğunu görebiliriz.

    İşte bu sebeplerle, çoğu fosil kaydına ulaşamamaktayız. Ancak bazı incelemeler ve araştırmalar sonucu, doğru yerlere bakmayı bilen arkeolog ve paleontologlar, muhteşem sonuçlar elde edebilmektedir. Örneğin denizden karaya çıkışın yaklaşık olarak hangi bölgede olduğunu bildiklerinden (yanılmıyorsam günümüzün Portekiz-Fransa sahillerinden), o bölgede yaptıkları kazılar sonucu, muhteşem bir geçiş zinciri yakalamış ve 7 basamaklı bir denizden karaya geçişin tüm fosillerini bulmuşlardır (aynı müzede 2 sene önce sergideydi ve gözlerimle gerçek fosilleri gördüm).

    Ancak malesef hala insan ile maymunların ortak atasına dair bir fosil bulamadık. Ancak dikkatinizi çekerim: Bu sadece insan ile maymun için geçerlidir. Pek çok farklı cinsin ortak atalarına ait fosil kaydımız vardır. Yani bizimkinin henüz bulunamamış olması, Evrim’in geçersiz olduğuna değil, tıpkı yukarıda açıkladığım gibi, insanoğlunun fosilleşme konusunda sıkıntıları olmasındandrı. Bu çok mantıklıdır çünkü atalarımız da bizler kadar olmasa da rahat hareket edebilmekteydi ve cesetlerini ortada bırakmama gibi bir alışkanlığı kolayca edinmiş olmaları da hiç mantıksız değildir. Hem, şu aşağıda bilgisayar modellemesi yapılıp ona göre çizilmiş atamızın (ki bulunan en eski fosile dayanarak, Orrorin tugenensis fosiline göre çizilmiştir) maymun ya da insan olduğunu iddia edebilecek birinin ellerinden öperim. :) Zira zaten ortak atayı sorgulayan birinin hala “ara tür” ve “türün” aynı şey olduğunu anlamadıkları açıktır. Resmi de verelim:


    Ve yine farkındaysanız, denizden karaya çıkışın harika basamakları bulunmuştur ancak insan ile maymunun ortak atası bulunamamaktadır! Neden? Çünkü yukarıda saydığımız ilk maddeye göre, denizden karaya yeni çıkan canlıların, alüvyonlu topraklarda ölme ihtimalleri ve fosilleşme şansları çok daha yüksektir. Bunun yanısıra tarihi didikleyen arkeolog ve paleontologlar, bu “karaya çıkış” konusunda nereye bakmaları gerektiğini bilirler ancak insan ile maymunun ortak atası için nereye bakmamız gerektiği konusunda sadece tahminlerde bulunabiliriz. İşte bu da, çok önceden bana sorulmuş bir sorunun cevabıdır.

    Oturduğumuz yerden bilim adamlarını eleştirmek yerine, onlara destek olmamız ve zorlu çabalarına ortak olmamız çok daha faydalı olacaktır. Şu evrensel gerçeği unutmamız gerekir: Bizim aklımıza günlük hayatta gelebilecek sorular, bilim adamları tarafından onlarca yıl önce cevaplanmış ve aşılmıştır. Biz, oturduğumuz yerden, araştırmadan, sorgulamadan ve sadece hissiyata dayalı bazı bilgi türlerinin iddialarından yola çıkarak, bilim gibi güçlü, objektif ve ispatları olan bir bilgi türünü çürütmek bir yana, eleştiremeyiz bile. Tabii bunun günümüzde anlaşılamaması, o mühiş insan kibrinden kaynaklanmaktadır.

    Umarım faydalı olmuştur ve bundan sonra “X fosili hala yok, aahhaa bulamadılar kii, bulamadılar kiii!” gibi 3 yaşındaki bebek zeka yaşındaki tepkiler vermek yerine, saygı duyup susarız.

    Sevgilerimle.

    Çağrı Mert Bakırcı

    Probablynogod,Citizendium

    Yazı kaynağı : evrimteorisionline.com

    Yorumların yanıtı sitenin aşağı kısmında

    Ali : bilmiyorum, keşke arkadaşlar yorumlarda yanıt versinler.

    Yazının devamını okumak istermisiniz?
    Yorum yap