Bu sitede bulunan yazılar memnuniyetsizliğiniz halınde olursa bizimle iletişime geçiniz ve o yazıyı biz siliriz. saygılarımızla

    berlin antlaşmasıyla bağımsız olan devletler

    1 ziyaretçi

    berlin antlaşmasıyla bağımsız olan devletler bilgi90'dan bulabilirsiniz

    Berlin Antlaşması

    Berlin Antlaşması Kısaca Özeti: Tarihi, Maddeleri (Şartları), Önemi Ve Özellikleri

    Berlin Antlaşması Kısaca Özeti: Tarihi, Maddeleri (Şartları), Önemi Ve Özellikleri

    Berlin Antlaşması 93 harbinin ardından imzalanmış olan bir antlaşmadır. Osmanlı imparatorluğunu ise bu antlaşmada Rum kökenli bir diplomat temsil etmiştir.

    Berlin Antlaşması Kısaca Özeti

    93 harbini kaybeden Osmanlı imparatorluğu bir antlaşma imzalamak zorunluluğuna düşmüştü. Bu antlaşmaya diğer Avrupalı ülkelerde dahil olacaktı. Rusya'nın tek başına hakimiyet sağlaması İngiltere
    yani Birleşik Krallığın çıkarlarına aykırı bir durumdaydı. 93 harbinden sonra ise Ayestefonos antlaşması imzalanmak isteniyordu. Bu antlaşma ise Osmanlı imparatorluğunun çıkarları açısından son derece
    tersti. Hem Avrupalı devletler hem de Osmanlı imparatorluğu bu antlaşmayı kabul etmedi. Rusya ise savaştan henüz yeni çıkmıştı. Dolayısıyla yeni bir savaşı ise göze alamıyordu.

    Avrupalı devletlerin Ayestefonos antlaşmasını reddetmeleri üzerine Rusya bu devletlere yeni bir antlaşma önerdi. İngiltere ise Kıbrıs için Osmanlı İmparatorluğuna bir teklifte bulundu. Teklife göre şartlar
    hafifleyecek ve karşılığında ise Kıbrıs İngiltere için bir İngiliz üssü haline gelecekti.

    Osmanlı imparatorluğu da bu devleti kabul etmiştir. Ayrıca bunun karşılığında ise Birleşik Krallık yapılacak olan yeni antlaşmada da Osmanlı imparatorluğunun çıkarlarını savunacak ve Osmanlı İmparatorluğunu destekleyecektir. Bu antlaşmaya ise Rusya, Avusturya, Almanya, Fransa ve İtalya'da dahil olmuştur. Yapılan oturumlar neticesinde ise 93 harbinden sonra imzalanan Ayestefonos antlaşması yürürlükten kaldırıldı. Yerine ise yeni yapılan Berlin antlaşması imzalanmış oldu.

    Berlin Antlaşması Tarihi

    Berlin antlaşması 13 Temmuz 1878 yılında imzalanmış olan bir antlaşmadır.

    Berlin Antlaşması Maddeleri (Şartları)
    Berlin antlaşması toplam 13 madde içeren bir antlaşmadır. Berlin antlaşmasının maddeleri şu şekildedir;
    1) Sırbistan, Romanya ve Karadağ bundan böyle bağımsız devlet olacaktır.
    2) Bosna Hersek'in bağımsızlığı geçici bir süre ile Avusturya yönetimine verilecektir.
    3) Bulgaristan 3 bölgeye ayrılacak ayrıca Bulgaristan sınırları küçülecektir.
    4) Esas olan Bulgaristan bölgesi Osmanlı imparatorluğuna vergi ödeyecek. Ayrıca bu bölge iç işlerinde bağımsız dış işlerinde Osmanlı imparatorluğuna bağlı olan özerk bir bölge konumunda olacaktır.
    5) Kars, Ardahan ve Batum Rusya'ya verilecektir.
    6) Doğu Rumeli bölgesi Osmanlı imparatorluğuna verilecektir. Atanacak olan vali ise mutlaka Hristiyanlık inancına mensup olacaktır.
    7) Makedonya Osmanlı imparatorluğuna bırakılacaktır. Fakat bu ancak Islahat ile mümkün olacaktır.
    8) Doğu beyazıt Osmanlı imparatorluğuna bırakılacak.
    9) Taselya bölgesi taraf olan devletlerin Yunanistan'a ait olduğu tanınacaktır.
    10) Kosova Osmanlı imparatorluğuna bağlı olarak kalmaya devam edecektir.
    11) Osmanlı imparatorluğu Rusya'ya iki katı vergi ödemeyi kabul edecektir.
    12) Osmanlı imparatorluğunun Rusya'ya ödemesi gereken tazminat takside bağlanacaktır.
    13) Osmanlı imparatorluğu Doğu Anadolu'da ve Girit'te Islahat yapacaktır.

    Berlin Antlaşması Önemi

    Berlin antlaşması Ermeni meselesinin başlangıcı olarak kabul edilen bir barış antlaşmasıdır. Ayrıca bu antlaşma Osmanlı imparatorluğunun en çok toprak kaybettiği bir antlaşma olarak kayıtlara geçmiştir.

    Berlin Antlaşması Özellikleri

    - Pek çok ülkenin farklı ülkelere bırakılmasını belirtir.
    - Ülkelerin ülkeler arasında tazminat verilmesini belirtir.
    - İngiltere'nin en çok karlı çıktığı bir antlaşmadır.

    Yazı kaynağı : www.milliyet.com.tr

    Berlin Antlaşması (1878)

    Berlin Antlaşması (1878)

    Berlin Antlaşması, Osmanlı İmparatorluğu, Rus İmparatorluğu, Büyük Britanya, Alman İmparatorluğu, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, İtalya Krallığı ve Fransa arasında 13 Temmuz 1878 tarihinde Berlin'de imzalanan barış antlaşmasıdır.[1]

    Antlaşmanın sebepleri ve şekli[değiştir | kaynağı değiştir]

    93 Harbi'nin ardından Osmanlı ile Rusya arasında, 3 Mart 1878 tarihinde Ayastefanos Antlaşması imzalanmıştı. Bu antlaşmanın şartları Osmanlı açısından son derece ağır olmaktaydı ve Rusya'yı da Balkanlar'da tek güç haline getiriyordu. Nitekim bu durum Avrupa'nın diğer büyük devletlerini rahatsız etmekteydi.

    Aynı dönemde Sultan II. Abdülhamid, İngiltere'yi Rusya'ya karşı kışkırtmaktaydı. Osmanlı İmparatorluğu savaşta yenilmiş ve anlaşmak zorunda kalmıştı. Ancak yapılan antlaşma devletin çöküşünü getirebilecek ağırlıktaydı. II. Abdülhamid de çareyi Avrupa devletlerini Rusya'ya karşı kullanarak durumu hafifletmekte aramaktaydı. Kışkırtmanın sonucu olarak, İngiltere Rusya'nın Orta Doğu'daki İngiliz menfaatlerini tehdit edeceğine, sıcak denizlere inip kendisiyle rekabete başlayacağına inanmıştı. Diğer Avrupa devletleri ile Rusya üzerinde kurduğu yoğun baskı sonucunda yeni bir savaşı göze alamayan Rusya, antlaşmanın yeniden gözden geçirilmesine razı oldu.

    13 Haziran 1878'de Almanya İmparatorluk Şansölyesi Prens Bismark'ın başkanlığında Osmanlı, Rusya, İngiltere, Almanya, Fransa, Avusturya-Macaristan ve İtalya'nın katılımıyla Berlin Kongresi toplandı. Osmanlı İmparatorluğu'nu temsilen Nafıa Nazırı Karatodori Paşa, Müşir Mehmet Ali Paşa ve Berlin büyükelçisi Sadullah Bey gönderilmiştir. Diğer devletleri de başbakanları ve dış işleri bakanları temsil etmekteydi.

    Antlaşma sonuçları[değiştir | kaynağı değiştir]

    Antlaşmanın başlıca sonuçları şöyle gruplandırılabilir:

    Toprak kayıpları[değiştir | kaynağı değiştir]

    Osmanlı İmparatorluğu kendisine tabi olan Sırbistan, Bulgaristan, Romanya ve Karadağ'ın kendi başlarına birer prenslik olmalarını kabul etmiştir. Doğu Rumeli vilayeti kurulmuş ve Osmanlı İmparatorluğu'na bağlı ancak çeşitli imtiyazlara sahip olmuşlardır. Toprak paylaşımı ise aşağıdaki gibidir;

    Ayrıca kongre döneminde Fransa'nın yaptığı kulis çalışmaları sonucunda, antlaşma maddelerinde olmadığı halde 3 yıl sonra Tunus Prensliği Fransızlarca işgal edilmiş ve gerekçe olarak Berlin Antlaşması gösterilmiştir. Berlin Antlaşması'ndan sonra İngiltere, Fransa ve Rusya Osmanlıları baskı altına alma politikasına devam etti.

    Kazançlar[değiştir | kaynağı değiştir]

    Girit, Doğu Beyazıt ve Eleşkirt Osmanlı Devleti'ne bırakıldı.

    Azınlıklar konusu[değiştir | kaynağı değiştir]

    Osmanlı İmparatorluğu, Vilayat-ı Sitte denilen Doğu Anadolu'daki illerde Ermeniler lehine ıslahat yapacaktı. Ancak yasalar gereği Ermenilerin nüfusları yetmediği için ayrı bir beylik kuramadılar. Benzer ıslahatlar Manastır Eyaleti'nde de gerçekleştirilecekti. (Bu iki madde hiçbir zaman uygulanmamıştır. II. Abdülhamid, büyük devletlerin çekişmelerinden faydalanarak bu maddelerin uygulanmasını asla tatbik etmemiştir)

    Özet[değiştir | kaynağı değiştir]

    Bu antlaşma incelendiğinde;

    Kaynakça[değiştir | kaynağı değiştir]

    Yazı kaynağı : tr.wikipedia.org

    BERLİN ANTLAŞMASI

    BERLİN ANTLAŞMASI

    Muâhedât Mecmuası, İstanbul 1298, V, 110-141.

    Berlin Kongresi Protokolleri ile Kıbrıs Cezîresine ve Yunân Meselesine Dâir Mukāvelenâmeler, İstanbul 1298, s. 256-260.

    Mir’ât-ı Hakîkat (Miroğlu), III, 632-698.

    Osman Nuri, Abdülhamîd-i Sânî ve Devr-i Saltanatı, İstanbul 1327, I, 358-386.

    Nihat Erim, Devletlerarası Hukuk ve Siyasî Tarih Metinleri, Ankara 1953, s. 403-424.

    Rıfat Uçarol, 1878 Kıbrıs Sorunu ve Osmanlı-İngiliz Anlaşması, İstanbul 1978, s. 42-46.

    Yazı kaynağı : islamansiklopedisi.org.tr

    Yorumların yanıtı sitenin aşağı kısmında

    Ali : bilmiyorum, keşke arkadaşlar yorumlarda yanıt versinler.

    Yazının devamını okumak istermisiniz?
    Yorum yap