Bu sitede bulunan yazılar memnuniyetsizliğiniz halınde olursa bizimle iletişime geçiniz ve o yazıyı biz siliriz. saygılarımızla

    ümit yaşar oğuzcan şiirleri kısa

    1 ziyaretçi

    ümit yaşar oğuzcan şiirleri kısa bilgi90'dan bulabilirsiniz

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri – Ümit Yaşar Oğuzcan’ın En Güzel ve Anlamlı 15 Şiiri

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri – Ümit Yaşar Oğuzcan’ın En Güzel ve Anlamlı 15 Şiiri

    En Güzel ve Kısa Ümit Yaşar Oğuzcan’ın Aşk Şiirleri

    Türk edebiyatının ileri gelen isimlerinden olan Ümit Yaşar Oğuzcan 1926 yılında Tarsus’ta dünyaya gelmiştir. Gençlik döneminde bankacı olarak çalışan ve uzun seneler bu mesleğe devam eden ünlü şair ardından emekliye ayrılarak hayatını tamamen şiire adadı ve özellikle " İstanbul " isimli şiiriyle tanındı. 1984 yılında hayatını kaybeden Ümit Yaşar Oğuzcan geriye birçok şiir bırakmıştır. Tıpkı Ümit Yaşar Oğuzcan sözleri içeriğinde olduğu gibi en güzel ve anlamlı Ümit Yaşar Oğuzcan şiirlerini derledik. İşte kısa Ümit Yaşar Oğuzcan aşk şiirleri…

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri;

    1. Gözlerim Gözlerinde

    Hep böyle  çocuksu mu bakar senin gözlerin?

    Hep böyle içinde  uzak bir işik mi yanar?

    Bakişlarinda beni dinlendiren bir şey var;

    Kiyisindaymiş gibi en sakin  denizlerin...

    Bir yelkenliyim şimdi  ben senin limaninda

    Firtinalardan geldim sende dinleniyorum.

    Bu huzur, bu sessizlik  hiç  bitmesin diyorum;

    En eşsiz dakikalar  sürsün senin yaninda...

    Hiç yumma gözlerini, işigin eksilmesin,

    Gündüzüm aydinligim, ipek  böcegim benim!

    Güz bahçemde açilmiş o son çiçegim benim!

    Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;

    Ayirma gözlerimden  çocuksu gözlerini,

    O sakin o yalansiz, o kuytu  gözlerini.

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    2. Bir Gün Anlarsın

    Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.

    Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,

    Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında

    Ne çarşaf halden anlar ne yastık.

    Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.

    Onun unutamadığın hayali,

    Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.

    Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.

    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

    Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.

    Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.

    Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,

    Vurursun başını soğuk taş duvarlara.

    Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.

    Duyarsın,

    Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.

    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

    Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.

    Niçin yaratıldığını.

    Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.

    Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.

    Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.

    Dolar gözlerin, için burkulur.

    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

    Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.

    Sevilen gözlerin erişilmezliğini.

    O hiç beklenmeyen saat geldi mi?

    Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.

    Uzanır, gökyüzüne ellerin.

    Ama çaresiz,

    Ama yorgun,

    Ama bitkin.

    Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.

    Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.

    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

    Bir gün anlarsın hayal kurmayı;

    Beklemeyi, ümit etmeyi.

    Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir

    Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.

    Lanet edersin yaşadığına...

    Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.

    O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.

    Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    3. Beni Unutma

    Bir gün gelir de unuturmuş insan

    En sevdiği hatıraları bile

    Bari sen her gece yorgun sesiyle

    Saat on ikiyi vurduğu zaman

    Beni unutma

    Çünkü ben her gece o saatlerde

    Seni yaşar ve seni düşünürüm

    Hayal içinde perişan yürürüm

    Sen de karanlığın sustuğu yerde

    Beni unutma

    O saatlerde serpilir gülüşün

    Bir avuç su gibi içime, ey yar

    Senin de başında o çılgın rüzgar

    Deli deli esiverirse bir gün

    Beni unutma

    Ben ayağımda çarık, elimde asa

    Senin için şu yollara düşmüşüm

    Senelerce sonra sana dönüşüm

    Bir mahşer gününe de rastlasa

    Beni unutma

    Hala duruyorsa yeşil elbisen

    Onu bir gün benim için giy

    Saksıdaki pembe karanfilde çiğ

    Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen

    Beni unutma

    Büyük acılara tutuştuğum gün

    Çok uzaklarda da olsan yine gel

    Bu ölürcesine sevdiğine gel

    Ne olur Tanrıya kavuştuğum gün

    Beni unutma..

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    4. İstanbul...

    Evin içinde bir oda, odada İstanbul

    Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

    Adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanı

    Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul

    Çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm

    Çekmeğe başladı, oltada İstanbul

    Bu ne biçim su, bu nasıl şehir

    Şişede İstanbul, masada İstanbul

    Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık

    Bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul

    İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım

    Nereye gidersen git, orada İstanbul.

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    5. Aşk Başlamadan Güzel

    Aşk başlamadan güzel,

    Kalplerde heyecan

    Bakışlarda korku olduğu zaman güzel...

    Birbirimize sezdirmemek için çırpınış,

    Başkaları görmesin diye çabalayış,

    Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman...

    Aşk başlamadan güzel....

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    6. Acılar Denizi

    Ben acılar denizinde boğulmuşum

    İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını

    Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni

    Duyarım yosunların benim için ağladıklarını

    Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime

    Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını

    Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle

    Bütün gemiler söndürmüş ışıklarını

    Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma

    Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek

    Baksana;herkes içime dökmüş artıklarını

    Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa

    Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse

    Yılların içimde bıraktıklarını...

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    7. Çıkmaz Sokak

    Bir daha dünyaya gelsem

    Yine seni severdim

    Beni üzesin diye

    Beni deli divane edesin diye

    Biliyorum

    Sen de bir daha dünyaya gelsen

    Yine beni sevmezdin

    Kahrımdan öleyim diye

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    8. Sevi

    Ben senin en çok sesini sevdim

    Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi

    Önce aşka çağıran,sonra dinlendiren

    Bana her zaman dost, her zaman sevgili

    Ben senin en çok ellerini sevdim

    Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak

    Nice güzellikler gördüm yeryüzünde

    En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak

    Ben senin en çok gözlerini sevdim

    Kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil

    Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar

    Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil

    Ben senin en çok gülüşünü sevdim

    Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran

    Unutturur bana birden acıları, güçlükleri

    Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman

    Ben senin en çok davranışlarını sevdim

    Güçsüze merhametini, zalime direnişini

    Haksızlıklar, zorbalıklar karşısında

    Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini

    Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim

    Tüm çocuklara kanat geren anneliğini

    Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada

    Sensin, her şeyin üstünde tutan sevdiğini

    Ben senin en çok bana yansımanı sevdim

    Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni

    Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim

    Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    9. Ben Seni Sevdim Mi?

    Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne

    Tuttum, ta içime oturttum seni

    Aldım, okşadım saçlarını, öptüm

    İçtim yudum yudum güzelliğini

    Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette

    Bendeydi özlemlerin en korkuncu

    Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,

    Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

    Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu

    Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim

    Biri vardı ağlayan gecelerce

    Biri vardı sana tutkun; o bendim

    Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük

    En solmayan güller açtı içimde

    Ömrümü değerli kılan bir şeydin

    Sen benim bozbulanık gençliğimde

    Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya

    Bir çizgiye vardım seninle beraber

    Ve bir gün orada yitirdim seni

    Ben seni sevdim mi? Sevdim, ya sen beni

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    10. Büyük Yalnızlık

    Önce çaresizlik çaldı kapıları

    Sonra yoksulluk

    Bütün aşina çehreler silindi aynalardan

    Bir anda boşaldı dünya

    Yapayalnız kaldık

    Tez tükendi umut ekmeği

    Bitiverdi suların hayali

    Çevirdik derin bir karanlığa gözlerimizi

    Sen ey büyük yalnızlık

    Bir sen terketmedin bizi

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    11. Milyon Kere Ayten

    Ben bir Ayten'dir tutturmuşum

    Oh ne iyi

    Ayten'li içkiler içip

    Sarhoş oluyorum ne güzel

    Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin

    Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor

    Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum

    Ayten üstüne

    Saatim her zaman Ayten'e beş var

    Ya da Ayten'i beş geçiyor

    Ne yana baksam gördüğüm o

    Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor

    Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz

    Günlerden Aytenertesidir

    Odur gün gün beni yaşatan

    Onun kokusu sarmıştır sokakları

    Onun gözleridir şafakta gördüğüm

    Akşam kızıllığında onun dudakları

    Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim

    Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz

    Bir kadehte sizinle içeriz Ayten'li İki laf ederiz

    Onu siz de seversiniz benim gibi

    Ama yağma yok

    Ayten'i size bırakmam

    Alın tek kat elbisemi size vereyim

    Cebimde bir on liram var

    Onu da alın gerekirse

    Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem

    Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar

    Parasızlık da bir şey mi

    Ölüm bile kötü değil

    Aytensizlik kadar

    Ona uğramayan gemiler batsın

    Ondan geçmeyen trenler devrilsin

    Onu sevmeyen yürek taş kesilsin

    Kapansın onu görmeyen gözler

    Onu övmeyen diller kurusun

    İki kere iki dört elde var Ayten

    Bundan böyle dünyada

    Aşkın adı Ayten olsun

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    12. Denize Kavuşan Nehir

    Sen üzerinde nice şafakların söktüğü

    Sevgi denizlerime akan büyük nehir

    Sen biraz ışık, biraz tılsım, biraz büyü

    Sen yıllardır yazıp bitiremediğim şiir

    Durmadan bir gül açar ellerinde pembe

    Sen nefes alışı en bakir güzelliğin

    Gözlerin midir parlayan gökyüzünde

    Bir güneş doğarcasına geceleyin

    Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzel

    Bir bahar bahçesi olur güz bahçeleri

    En karanlıklarda bile uzanır bir el

    Kendiliğinden açar sabaha perdeleri

    Sen varsan dallarda kuşlar memnun

    Tüm çiçeklerin rengi değişik, kokusu başka

    Öylesine gerçek ki var olduğun

    Çarpar güzelliğin kıyılarıma dalga dalga

    Tutsam ellerini içim ürperir hazdan

    Başım döner gözlerin gözlerime değse

    Kalan tek hatıradır gülüşün bir yazdan

    Yokluğun da odur senin ölmek neyse

    Sen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğü

    Her zaman en güzel, her yerde eşsiz

    Sen yaprak, sen köpük, sen kuş tüyü

    Sen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    13. Unutulmayanlar

    Biliyorum, unutamayacaksın!

    Ağır ağır geçecek mevsimler,

    Bir bir ağaracak saçının telleri

    Solacak albümde eski resimler.

    Beni hatırladıkça için ürperecek,

    Boşanan gözyaşlarını tutamıyacaksın.

    Boşuna zorlama kendini, sevdiğim;

    Biliyorum, unutamayacaksın.

    Ve biliyorsun, ben de unutamayacağım,

    Eskimeyecek içimde sana ait ne varsa

    Şöhretmiş, servetmiş herşey geçiyor, inan

    Dostluklar ve sevgiler kalıyor, kalırsa.

    Sen benim gökyüzümdün, denizim, toprağımdın,

    Şimdi bir hatıra olamazsın belirsiz, uzak

    Biliyorsun bazı şeyler vardır elimizde olmayan

    İşte öyle imkansız birşey seni unutmak.

    Zannetme ki herşey bitti sevdiğim;

    Birgün yeşerecek şu sararmış yapraklar.

    Ve bundan sonra kim severse dünyada;

    Seni ve beni hatırlayacaklar

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    14. İmkansız Aşk

    Falcı kadın yalan söylüyor yalan

    Bizi birbirimiz için yaratmış Tanrımız

    Nasıl mümkün değilse

    Yıldızları toplamak gökyüzünden

    Öylesine imkansız bir şey aşkımız

    Kurudu gölgesinde oturduğumuz ağaçlar

    Bahçelerde sevdiğin çiçekler kalmadı

    Sadece hatıralarda ebedi olan

    Vazgeçemediğimiz, unutamadığımız

    Onlar bile bize yar olmadı

    Unut benden kalan ne varsa

    Unutmak tesellidir yalnızlığın

    Güneşi bir kadeh şarap gibi içip

    Delicesine sarhoş olmak

    En güzel tarafı imkansızlığın

    Ümitlerimiz fırtınalı denizler ortasında

    Bir hurda teknedir şimdi

    Dalgalar dünden daha zalim

    Rüzgar daha hoyrat

    Ne bulut var ufuklarda ne gemi

    Mevsimler toz pembe değil

    Gündüzler gecedir, geceler zindan

    Güneşin doğmasını beklemek boşuna

    Boşuna artık medet ummak

    Taş kalpli zamandan

    İnan ki! Kırılmış bir ayna gibi

    Paramparça, kırık dökük aşkımız

    Çaresizliğin, ümitsizliğin türküsü

    Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü

    Büyük aşkımız

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    15. Bekleyen

    Hangi yalnızlıktır iten seni bu sığ sulara

    Hangi şekilsiz gerçek bağlayan ellerini

    Kattığın bir acı gülüştür düştüğün korkulara

    Kim baksa gözlerine görür beklediğini

    Saçında bir tel vardır, o çağırır hüznü

    Ellerindir yorulmuş, anlaşılmamış, nemli, soğuk

    Bir rengi vardır dudaklarının saklayan gülüşünü

    Ne zaman baksam gözlerine ağlar bir çocuk

    Ne kadar gülsen ortada kırıklığın öyle gerçek

    Sen bir sarılarda, bir yeşillerde, bir morlarda

    Sanki bir kederdir ömrün hiç bitmeyecek

    Kimbilir seni bekleyen kim şimdi o yollarda

    Bilmediğim, görmediğin kim çıkacak o romanlardan

    Bir masal kahramanı mı? Ki kalmış eski zamanlardan

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri

    Yazı kaynağı : www.neoldu.com

    Ümit Yaşar Oğuzcan şiirleri - En güzel kısa 15 Ümit Yaşar Oğuzcan şiiri

    Ümit Yaşar Oğuzcan şiirleri - En güzel kısa 15 Ümit Yaşar Oğuzcan şiiri

    Ümit Yaşar Oğuzcan geride birçok eser bırakmıştır. Ünlü ve akıllarda kalan birçok şiiri ve kitapları yer almaktadır. İşte En güzel kısa 15 Ümit Yaşar Oğuzcan şiiri

    ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN ŞİİRLERİ

    En güzel kısa 15 Ümit Yaşar Oğuzcan şiiri

    1. Gözlerim Gözlerinde

    Hep böyleçocuksu mu bakar senin gözlerin?

    Hep böyle içindeuzak bir işik mi yanar?

    Bakişlarinda beni dinlendiren bir şey var;

    Kiyisindaymiş gibi en sakindenizlerin...

    Bir yelkenliyim şimdiben senin limaninda

    Firtinalardan geldim sende dinleniyorum.

    Bu huzur, bu sessizlikhiçbitmesin diyorum;

    En eşsiz dakikalarsürsün senin yaninda...

    Hiç yumma gözlerini, işigin eksilmesin,

    Gündüzüm aydinligim, ipekböcegim benim!

    Güz bahçemde açilmiş o son çiçegim benim!

    Yorgun kalbim seninle elem nedir bilmesin;

    Ayirma gözlerimdençocuksu gözlerini,

    O sakin o yalansiz, o kuytugözlerini.


    2. Bir Gün Anlarsın

    Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.

    Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,

    Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında

    Ne çarşaf halden anlar ne yastık.

    Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.

    Onun unutamadığın hayali,

    Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine.

    Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.

    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

    Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.

    Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.

    Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,

    Vurursun başını soğuk taş duvarlara.

    Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.

    Duyarsın,

    Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.

    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

    Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.

    Niçin yaratıldığını.

    Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.

    Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.

    Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.

    Dolar gözlerin, için burkulur.

    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

    Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.

    Sevilen gözlerin erişilmezliğini.

    O hiç beklenmeyen saat geldi mi?

    Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.

    Uzanır, gökyüzüne ellerin.

    Ama çaresiz,

    Ama yorgun,

    Ama bitkin.

    Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.

    Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.

    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

    Bir gün anlarsın hayal kurmayı;

    Beklemeyi, ümit etmeyi.

    Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir

    Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.

    Lanet edersin yaşadığına...

    Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.

    O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.

    Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.


    3. Beni Unutma

    Bir gün gelir de unuturmuş insan

    En sevdiği hatıraları bile

    Bari sen her gece yorgun sesiyle

    Saat on ikiyi vurduğu zaman

    Beni unutma

    Çünkü ben her gece o saatlerde

    Seni yaşar ve seni düşünürüm

    Hayal içinde perişan yürürüm

    Sen de karanlığın sustuğu yerde

    Beni unutma

    O saatlerde serpilir gülüşün

    Bir avuç su gibi içime, ey yar

    Senin de başında o çılgın rüzgar

    Deli deli esiverirse bir gün

    Beni unutma

    Ben ayağımda çarık, elimde asa

    Senin için şu yollara düşmüşüm

    Senelerce sonra sana dönüşüm

    Bir mahşer gününe de rastlasa

    Beni unutma

    Hala duruyorsa yeşil elbisen

    Onu bir gün benim için giy

    Saksıdaki pembe karanfilde çiğ

    Ve bahçende yorgun bir kuş görürsen

    Beni unutma

    Büyük acılara tutuştuğum gün

    Çok uzaklarda da olsan yine gel

    Bu ölürcesine sevdiğine gel

    Ne olur Tanrıya kavuştuğum gün

    Beni unutma..


    4. İstanbul...

    Evin içinde bir oda, odada İstanbul

    Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

    Adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanı

    Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul

    Çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm

    Çekmeğe başladı, oltada İstanbul

    Bu ne biçim su, bu nasıl şehir

    Şişede İstanbul, masada İstanbul

    Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık

    Bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul

    İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım

    Nereye gidersen git, orada İstanbul.


    5. Aşk Başlamadan Güzel

    Aşk başlamadan güzel,

    Kalplerde heyecan

    Bakışlarda korku olduğu zaman güzel...

    Birbirimize sezdirmemek için çırpınış,

    Başkaları görmesin diye çabalayış,

    Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman...

    Aşk başlamadan güzel....


    6. Acılar Denizi

    Ben acılar denizinde boğulmuşum

    İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını

    Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni

    Duyarım yosunların benim için ağladıklarını

    Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime

    Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını

    Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle

    Bütün gemiler söndürmüş ışıklarını

    Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma

    Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek

    Baksana;herkes içime dökmüş artıklarını

    Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa

    Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse

    Yılların içimde bıraktıklarını...


    7. Çıkmaz Sokak

    Bir daha dünyaya gelsem

    Yine seni severdim

    Beni üzesin diye

    Beni deli divane edesin diye

    Biliyorum

    Sen de bir daha dünyaya gelsen

    Yine beni sevmezdin

    Kahrımdan öleyim diye


    8. Sevi

    Ben senin en çok sesini sevdim

    Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi

    Önce aşka çağıran,sonra dinlendiren

    Bana her zaman dost, her zaman sevgili

    Ben senin en çok ellerini sevdim

    Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak

    Nice güzellikler gördüm yeryüzünde

    En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak

    Ben senin en çok gözlerini sevdim

    Kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil

    Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar

    Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil

    Ben senin en çok gülüşünü sevdim

    Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran

    Unutturur bana birden acıları, güçlükleri

    Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman

    Ben senin en çok davranışlarını sevdim

    Güçsüze merhametini, zalime direnişini

    Haksızlıklar, zorbalıklar karşısında

    Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini

    Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim

    Tüm çocuklara kanat geren anneliğini

    Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada

    Sensin, her şeyin üstünde tutan sevdiğini

    Ben senin en çok bana yansımanı sevdim

    Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni

    Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim

    Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni...


    9. Ben Seni Sevdim Mi?

    Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne

    Tuttum, ta içime oturttum seni

    Aldım, okşadım saçlarını, öptüm

    İçtim yudum yudum güzelliğini

    Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette

    Bendeydi özlemlerin en korkuncu

    Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,

    Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

    Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu

    Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim

    Biri vardı ağlayan gecelerce

    Biri vardı sana tutkun; o bendim

    Ben seni sevdim mi? Sevdim en büyük

    En solmayan güller açtı içimde

    Ömrümü değerli kılan bir şeydin

    Sen benim bozbulanık gençliğimde

    Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya

    Bir çizgiye vardım seninle beraber

    Ve bir gün orada yitirdim seni

    Ben seni sevdim mi? Sevdim, ya sen beni


    10. Büyük Yalnızlık

    Önce çaresizlik çaldı kapıları

    Sonra yoksulluk

    Bütün aşina çehreler silindi aynalardan

    Bir anda boşaldı dünya

    Yapayalnız kaldık

    Tez tükendi umut ekmeği

    Bitiverdi suların hayali

    Çevirdik derin bir karanlığa gözlerimizi

    Sen ey büyük yalnızlık

    Bir sen terketmedin bizi


    11. Milyon Kere Ayten

    Ben bir Ayten'dir tutturmuşum

    Oh ne iyi

    Ayten'li içkiler içip

    Sarhoş oluyorum ne güzel

    Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin

    Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor

    Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum

    Ayten üstüne

    Saatim her zaman Ayten'e beş var

    Ya da Ayten'i beş geçiyor

    Ne yana baksam gördüğüm o

    Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor

    Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz

    Günlerden Aytenertesidir

    Odur gün gün beni yaşatan

    Onun kokusu sarmıştır sokakları

    Onun gözleridir şafakta gördüğüm

    Akşam kızıllığında onun dudakları

    Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim

    Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz

    Bir kadehte sizinle içeriz Ayten'li İki laf ederiz

    Onu siz de seversiniz benim gibi

    Ama yağma yok

    Ayten'i size bırakmam

    Alın tek kat elbisemi size vereyim

    Cebimde bir on liram var

    Onu da alın gerekirse

    Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem

    Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar

    Parasızlık da bir şey mi

    Ölüm bile kötü değil

    Aytensizlik kadar

    Ona uğramayan gemiler batsın

    Ondan geçmeyen trenler devrilsin

    Onu sevmeyen yürek taş kesilsin

    Kapansın onu görmeyen gözler

    Onu övmeyen diller kurusun

    İki kere iki dört elde var Ayten

    Bundan böyle dünyada

    Aşkın adı Ayten olsun


    12. Denize Kavuşan Nehir

    Sen üzerinde nice şafakların söktüğü

    Sevgi denizlerime akan büyük nehir

    Sen biraz ışık, biraz tılsım, biraz büyü

    Sen yıllardır yazıp bitiremediğim şiir

    Durmadan bir gül açar ellerinde pembe

    Sen nefes alışı en bakir güzelliğin

    Gözlerin midir parlayan gökyüzünde

    Bir güneş doğarcasına geceleyin

    Ne zaman seni düşünsem yaşamak güzel

    Bir bahar bahçesi olur güz bahçeleri

    En karanlıklarda bile uzanır bir el

    Kendiliğinden açar sabaha perdeleri

    Sen varsan dallarda kuşlar memnun

    Tüm çiçeklerin rengi değişik, kokusu başka

    Öylesine gerçek ki var olduğun

    Çarpar güzelliğin kıyılarıma dalga dalga

    Tutsam ellerini içim ürperir hazdan

    Başım döner gözlerin gözlerime değse

    Kalan tek hatıradır gülüşün bir yazdan

    Yokluğun da odur senin ölmek neyse

    Sen bastığın yerde çiçeklerin büyüdüğü

    Her zaman en güzel, her yerde eşsiz

    Sen yaprak, sen köpük, sen kuş tüyü

    Sen sevgi nehirlerimin aktığı büyük deniz


    13. Unutulmayanlar

    Biliyorum, unutamayacaksın!

    Ağır ağır geçecek mevsimler,

    Bir bir ağaracak saçının telleri

    Solacak albümde eski img.

    Beni hatırladıkça için ürperecek,

    Boşanan gözyaşlarını tutamıyacaksın.

    Boşuna zorlama kendini, sevdiğim;

    Biliyorum, unutamayacaksın.

    Ve biliyorsun, ben de unutamayacağım,

    Eskimeyecek içimde sana ait ne varsa

    Şöhretmiş, servetmiş herşey geçiyor, inan

    Dostluklar ve sevgiler kalıyor, kalırsa.

    Sen benim gökyüzümdün, denizim, toprağımdın,

    Şimdi bir hatıra olamazsın belirsiz, uzak

    Biliyorsun bazı şeyler vardır elimizde olmayan

    İşte öyle imkansız birşey seni unutmak.

    Zannetme ki herşey bitti sevdiğim;

    Birgün yeşerecek şu sararmış yapraklar.

    Ve bundan sonra kim severse dünyada;

    Seni ve beni hatırlayacaklar


    14. İmkansız Aşk

    Falcı kadın yalan söylüyor yalan

    Bizi birbirimiz için yaratmış Tanrımız

    Nasıl mümkün değilse

    Yıldızları toplamak gökyüzünden

    Öylesine imkansız bir şey aşkımız

    Kurudu gölgesinde oturduğumuz ağaçlar

    Bahçelerde sevdiğin çiçekler kalmadı

    Sadece hatıralarda ebedi olan

    Vazgeçemediğimiz, unutamadığımız

    Onlar bile bize yar olmadı

    Unut benden kalan ne varsa

    Unutmak tesellidir yalnızlığın

    Güneşi bir kadeh şarap gibi içip

    Delicesine sarhoş olmak

    En güzel tarafı imkansızlığın

    Ümitlerimiz fırtınalı denizler ortasında

    Bir hurda teknedir şimdi

    Dalgalar dünden daha zalim

    Rüzgar daha hoyrat

    Ne bulut var ufuklarda ne gemi

    Mevsimler toz pembe değil

    Gündüzler gecedir, geceler zindan

    Güneşin doğmasını beklemek boşuna

    Boşuna artık medet ummak

    Taş kalpli zamandan

    İnan ki! Kırılmış bir ayna gibi

    Paramparça, kırık dökük aşkımız

    Çaresizliğin, ümitsizliğin türküsü

    Türkülerin en içlisi, en hüzünlüsü

    Büyük aşkımız


    15. Bekleyen

    Hangi yalnızlıktır iten seni bu sığ sulara

    Hangi şekilsiz gerçek bağlayan ellerini

    Kattığın bir acı gülüştür düştüğün korkulara

    Kim baksa gözlerine görür beklediğini

    Saçında bir tel vardır, o çağırır hüznü

    Ellerindir yorulmuş, anlaşılmamış, nemli, soğuk

    Bir rengi vardır dudaklarının saklayan gülüşünü

    Ne zaman baksam gözlerine ağlar bir çocuk

    Ne kadar gülsen ortada kırıklığın öyle gerçek

    Sen bir sarılarda, bir yeşillerde, bir morlarda

    Sanki bir kederdir ömrün hiç bitmeyecek

    Kimbilir seni bekleyen kim şimdi o yollarda

    Bilmediğim, görmediğin kim çıkacak o romanlardan

    Bir masal kahramanı mı? Ki kalmış eski zamanlardan

    Kaynak : Antoloji.com - Ümit Yaşar Oğuzcan

    Yazı kaynağı : www.haberler.com

    Ümit Yaşar Oğuzcan Şiirleri - Şair Ümit Yaşar Oğuzcan

    KISA ŞİİRLERİ - ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN - Edebiyat Meraklılarının Sitesi | Edebiyat Meraklılarının Sitesi

    AŞK BAŞLAMADAN GÜZEL - ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN



    Aşk başlamadan güzel,
    Kalplerde heyecan
    Bakışlarda korku olduğu zaman güzel...
    Birbirimize sezdirmemek için çırpınış,
    Başkaları görmesin diye çabalayış,
    Gözlerim gözlerinin mavisine değdiği zaman...
    Aşk başlamadan güzel....

    BEN SENSİZ YAŞAYAMAM -ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

    Bırakma beni sevdiğim
    Gidişine dayanamam
    Hasret gözyaşlarımla
    Kendimi avutamam
    Dönerim dersin ama
    Kadere inanmam
    Bıraktığın anılarınla
    Ben sensiz yaşayamam...


    BİR PINARSIN İÇİLEN AMA HİÇ KANILMAYAN -ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

    Bir pınarsın içilen ama hiç kanılmayan
    Seveni yanıltmayan, sevince yanılmayan
    Özlenen sen, özleyen sen, özleten sen
    Varken doyulmayansın, yokken dayanılmayan


    AĞIR ŞİİR - ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

    En ağır işçi benim;
    Gün yirmi dört saat, seni düşünüyorum.

    BİR ATEŞİM YANARIM - ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN


    Bir ateşim yanarım külüm yok dumanım yok
    Sen yoksan mekanım belli değil zamanım yok
    Fırtınalar içinde beni yalnız bırakma
    Benim senden başka sığınacak limanım yok

    BENİ KÖR KUYULARDA - ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

    Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
    Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
    Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
    Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.

    ÇIKMAZ SOKAK - ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

    Bir daha dünyaya gelsem
    Yine seni severdim
    Beni üzesin diye
    Beni deli divane edesin diye
    Biliyorum
    Sen de bir daha dünyaya gelsen
    Yine beni sevmezdin
    Kahrımdan öleyim diye



    BATIK GEMİ - ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

    Bütün sevgililer, dostlar gitti
    Bir sen kaldın kadınım beni terketmeyen
    Batan gemilerin kaptanları gibi
    Denizlerin ortasında ölümü bekleyen.

    İLGİLİ  İÇERİK
    ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN ŞİİRLERİ

    ŞİİRLER

    ANA SAYFA

    Yazı kaynağı : www.liseedebiyat.com

    Yorumların yanıtı sitenin aşağı kısmında

    Ali : bilmiyorum, keşke arkadaşlar yorumlarda yanıt versinler.

    Yazının devamını okumak istermisiniz?
    Yorum yap