Bu sitede bulunan yazılar memnuniyetsizliğiniz halınde olursa bizimle iletişime geçiniz ve o yazıyı biz siliriz. saygılarımızla

    öğretim sonrasında kullanılan değerlendirme teknikleri

    1 ziyaretçi

    öğretim sonrasında kullanılan değerlendirme teknikleri bilgi90'dan bulabilirsiniz

    Öğretim Sürecinde Kullanılan Değerlendirme Teknikleri

    Öğretim Sürecinde Kullanılan Değerlendirme Teknikleri

    Öğretim Sürecinde Kullanılan Değerlendirme Teknikleri

    Öğretim sırasında öğrencilere öğretmenleri, arkadaşları veya öz değerlendirme yoluyla geri bildirim fırsatı
    sunulması önemlidir. Geri bildirim, öğrencilerin öğrenmesinde oluşabilecek eksikliklerin, hataların veya amaçtan
    uzaklaşmanın zamanında düzeltilmesine yardımcı olur. Öğrenme sürecinde, öğrencilere değerlendirme
    yapılabilecek bazı tekniklere aşağıda yer verilmiştir.
    Parmakla İşaretleme: Öğrencilerin başparmaklarını kullanarak öğrenmenin neresinde olduklarına
    ilişkin bildirim vermeleri sağlanır. Öğrencilerin konu hakkındaki bilgi düzeylerini değerlendirmeleri amacıyla üç
    başparmak işaretinden birisini yapmaları istenir.

    • Başparmak yukarı doğru olduğunda, konu hakkında çok şey biliyorum,
    • Başparmak yana doğru olduğunda, konu hakkında biraz bilgim var,
    • Başparmak aşağıya doğru olduğunda, konu hakkında çok az bilgim var anlamındadır.

    Yumruk Yapma: Bu teknik bir öz değerlendirme tekniği olarak kullanılabilir. Öğrenciler,
    öğrenmelerini derecelendirmek için bir elinin parmaklarını kullanarak birden beşe kadar sıralar. Konuyu bilme
    derecesine göre öğrencinin parmak sayısını artırması istenir. Bu uygulama için ilk olarak öğrencinin “Bu konuyu
    ne derece iyi biliyorum?” sorusunu kendi kendine sorması istenir. Sonra parmak kaldırılır.

    • 5 parmak açık olduğunda: Birisine açıklayabilecek kadar iyi biliyorum.
    • 4 parmak açık olduğunda: Yalnız başıma yapabilecek kadar biliyorum.
    • 3 parmak açık olduğunda: Biraz yardıma ihtiyacım var.
    • 2 parmak açık olduğunda: Daha fazla pratik yapmaya ihtiyacım var.
    • 1 parmak açık olduğunda: Henüz öğrenmenin başındayım, anlamına gelmektedir.

    Gerçekle Yüzleşme: Bu teknikte öğrencilerden konuyla ilgili bilgi seviyelerini duygularıyla
    cevaplamaları istenir. Öğrencilere 3 adet kart dağıtılır. Bu kartlara mutlu, sakin ve üzüntülü üç adet yüz resmi
    çizilir. Öğrenciler konuya yönelik duygularla cevaplanabilecek durumlarda ellerindeki bireysel kartlarda yer alan
    mutlu, ciddi ve üzgün yüz ifadelerinden birini seçerek havaya kaldırırlar. Böylece öğrencilerin bilgi düzeylerinin
    belirlenmesinin yanı sıra duygularını ifade etmelerine olanak tanınır.
    öğretim Sonrasında Kullanılan Değerlendirme Teknikleri

    Bu değerlendirme türü, öğretmenin öğrencinin öğretilmesi istenilen hedefi, bilgi veya beceriyi başarıyla öğrenip
    öğrenmediğini görmesi amacıyla yapılır. Bu değerlendirmeler standartlaştırılmış testler, projeler, öğretmen
    tarafından oluşturulan sınavlar/testler veya sözlü raporlar olabilir. Bunların dışında farklılaştırılmış öğretim süreci
    sonunda kullanılabilecek bazı değerlendirme teknikleri aşağıda verilmiştir (Kılınç, 2021, s.94-95).
    Sarmal Oluşturma: Öğrencilere o günün öğrenme konusuna yönelik çeşitli sorular yöneltilir. Sorulan
    soruların cevaplarını öğrencilerin kağıda yazmaları istenir. Sonrasında,
    öğrenciler bir daire oluşturur. Dairedeki her öğrenci dönüşümsel olarak söz hakkı alır ve kağıda yazdıklarını
    okur.

    Simit Tekniği: Öğretmen tahtaya bir simit şekli çizer. Şeklin dış tarafına ”öğreniyorum” ve iç tarafına
    ”biliyorum” ifadeleri yazılır. Daha sonra öğrencilerden konu hakkındaki bilgilerini paylaşmaları istenir. Gelen
    cevaplar simit şeklinin ilgili yerlerine not edilir. Bu teknik farklı birşekilde de kullanılabilir: Öğrenciler,simitşekli
    gibi bir iç ve dış daire oluştururlar. Çemberin içindeki öğrenciler, dışarıdaki öğrencilerle eşleşir. Her bir öğrenci
    bildiklerini paylaşır. Paylaşıma devam etmek için iç daire saat yönünde, dış daire ise saat yönünün tersine hareket
    eder.

    Konuşma Halkası: Bu teknikte öğrencilerden üçer kişilik gruplar oluşturulur. Öğrencilere A, B ve C
    isimleri verilir. A, belirlenen konu hakkında konuşmaya başlar ve kendisine işaret verilene kadar devam eder.

    Sonra B, konu hakkında konuşmaya başlar; o da kendisine işaret verilene kadar konuşmaya devam eder. Sonra C,
    konu hakkında konuşur. Bu şekilde öğrencilerin konu hakkında konuşacak bir şeyleri kalmayıncaya kadar devam
    edilir. Bu sayede öğrencilerin konu hakkında ne kadar bildikleri ya da öğrendikleri tespit edilmeye çalışılır.
    Döngüsel Yansıma: Sınıfın farklı yerlerine üzerine konuların yazılı olduğu kağıtlar asılır. Öğrenciler
    küçük gruplara ayrılarak köşelere giderler ve burada bulunan kağıtlara konu hakkındaki düşüncelerini yazarlar.
    Gruplar kendilerine verilen işaretle bir sonraki konunun yer aldığı bölüme giderler. Öğretmenin işareti ile
    gruplar bir sonraki köşeye geçerler. Öğrenciler döngüsel olarak sınıfın köşelerinde hareket etmeye devam eder.
    Sonrasında gruplar en son bulundukları köşedeki kağıtları alarak kağıttaki konu ile ilgili yazılanları sınıfta okurlar
    ve tartışırlar.

    Portfolyo: Portfolyolar, hedeflenen kavram ve becerilerin uygulanması ve anlaşılmasının kanıtını
    destekleyen ölçütlere dayalı çok özel amaçlarla öğrenci çalışmalarının bir araya getirilmesidir. Portfolyolar
    katedilen ilerlemeyi gösterebilir, başarının kanıtlarını sunabilir, ölçme ve değerlendirmeyi destekleyebilir ve hangi
    ek öğrenmelerin gerçekleşmesi gerektiğini gösteren bölümler sunabilir. Öğrenme süreci boyunca devam eden geri
    bildirim ve yansıtma sürecini kolaylaştırmanın bir yoludur.
    E-portfolyo; öğrencilerin çalışmalarını, projelerini, raporlarını ve hedeflere ulaşma yollarını gösterdiği;
    diğer belgeleri sergileyebildiği, dijital bir koleksiyondur. Öğrenci kişisel geri bildirimler ve düşüncelerle kendi
    kendini değerlendirir.

    Öğretmen ve akranlar ayrıca özel geri bildirim sağlayabilirler. Öğrenciler kendi çalışmalarını
    yansıtmalarla, yorumlamalarla ve yapılacak listeleriyle de öz değerlendirme yapabilirler.
    Portfolyo, elde edilen ölçme veya geri bildirimi doğrulamak için destekleyici kanıtlar sağlar ve çok daha
    kapsamlı bir görünüm sunar. Ayrıca öğrencileri öğrenme hedefleri yönünde ilerlemeleri konusunda sorumluluk ve
    yansıtma süreçleriyle ilgili olarak cesaretlendirir. Portfolyolar, ilerleme süreci için ilk örnek ve periyodik olarak
    eklenen gelişme kanıtlarını içerir. Portfolyo sürecinin bir kısmı; akranlar, öğrenci ve öğretmen arasında meydana
    gelen ayırıcı özellikler ve nitelikler hakkında süregelen diyalogların bir bölümüdür. Bu durum, öğrencilerin
    çalışmaları hakkında düşünmelerini, kaliteyi analiz etmelerini ve hedefleri belirlemelerini sağlar.
    Genellikle portfolyo, portfolyonun içine konacak ürünlerin seçiminde hem öğrencinin hem de
    öğretmenin yer aldığı bir ortaklıktır. Öğretmen, seçim kriterleri belirleyecek ve öğrencilerin çeşitli tercihlerini
    yapmalarına izin verecektir. Bazı öğretmenler dahil edilen ürünleri tanımlamak için renkli noktalar kullanır. Bu
    renklerin kullanımı; öğrenci tarafından seçilen ürünlerde “kırmızı nokta”, öğretmen tarafından seçilen ürünlerde “sarı nokta”, öğretmen ve öğrencinin
    birlikte seçtiği ürünlerde “yeşil nokta” şeklinde olabilir.

    Portfolyo sürecinin ilk aşaması ürünlerin toplanması aşamasıdır. Ürünler yılın başından itibaren
    toplanır. Bunlar ev ödevleri, projeler, yazılı metinler, zihin haritaları, testler, ödevler, videolar, mektuplar, grafik
    düzenleyiciler, laboratuvar raporları, şiirler, eleştiriler, ses dosyaları ve kitap incelemeleri olabilir.
    Portfolyo sürecinin ikinci aşaması ürünlerin seçimidir. Öğrenciler kurallara göre parçaları seçerler.
    Kriterler şunlar olabilir: gurur duyulan en iyi parça/en iyi ürün, devam etmekte olan bir iş, öğrenci/öğretmen
    seçimi, en ileri düzey/zorlu ürün ve özel veya özgür seçim.

    Portfolyo sürecinin üçüncü aşamasında öğrenciler niçin bu parçanın seçildiğini ve hangi kriterleri
    sağladığını açıklar. Zamanla öğrenciler son parçadan daha fazla gelişme gösterebilecek veya diğerlerinin yerini
    alabilecek başka parçalar eklerler. Her ürün mutlaka en iyi eser olmayabilir ancak ileride gelişmeyi gösterecek
    temel kanıt olarak dahil edilebilir.

    Dördüncü aşamada, öğrenciler bir dahaki sefer ne yapacaklarına, nelere odaklanacaklarına, neyin
    iyileştirilmesi gerektiğine ve takdir edileceklerin neler olacağına karar verebilirler. Portfolyo görüşmeleri,
    öğrencilerin gelişimini başkalarıyla paylaşmanın etkili yollarıdır. Öğrenciler belirledikleri hedefleri ve
    öğrenmelerini arkadaşlarına ve diğer önemli kişilere açıklarlar.

    3. İÇERİK FARKLILAŞTIRMA VE DERS TASARIM ÖRNEĞİ

    İçerik, öğretim sürecinin “girdisi”dir. Bu girdi, öğretilmesi beklenen konuların bütünüdür. İlgi alanlarına göre
    farklılaştırmanın amacı, mevcut öğrenci ilgileri üzerine inşa edilen veya öğrenci ilgi alanlarını genişletebilen
    fikirlerin ve öğretim araçlarının programa dahil edilmesidir. İçeriğin öğrenme profillerine göre farklılaştırılmasının
    amacı ise bir öğrencinin tercih ettiği öğrenme yöntemine uygun öğretim araç gereç ve uygulamalarının
    işe koşularak öğrencilerin öğrenme kapasitelerini en üst düzeye çıkarmak ve bu sayede hem etkili hem de
    keyifli öğrenme ortamı oluşturmaktır.

    4. Farklılaştırmanın Temel Ögeleri

    Etkili bir farklılaştırmadan söz edebilmek için öğretmenlerin; öğrencilerin hazırbulunuşluk düzeylerine, ilgilerine
    veya öğrenme profillerine göre farklılaştırabileceği çeşitli ögeler bulunmaktadır. Bu ögeler: içerik, süreç, ürün ve
    öğrenme ortamıdır.

    İçerik, öğretim sürecinin “girdisi”dir. Bu girdi, öğretilmesi beklenen konuların bütünü oluşturur. İçerik,
    öğretim programları tarafından tanımlanır. Ancak içeriğin belirlenmesindeki en kritik faktörlerden biri öğretmenin
    hem konu hem de öğrencileri hakkındaki bilgisidir.

    İçeriği öğrencilerin hazırbulunuşluk düzeylerine göre farklılaştırmanın amacı, öğrencilerden
    öğrenmeleri istenen temel bilgi ve beceriyi öğrencinin okuma ve anlama kapasitesiyle eşleştirmektir. İlgi alanlarına
    göre farklılaştırmanın amacı, mevcut öğrenci ilgileri üzerine inşa edilen veya öğrenci ilgi alanlarını genişletebilen
    fikirlerin ve öğretim araçlarının programa dahiledilmesidir. İçeriğin öğrenme profillerine göre farklılaştırılmasının
    amacı ise bir öğrencinin tercih ettiği öğrenme yöntemine uygun öğretim araç gereç ve uygulamalarının işe
    koşularak öğrencilerin öğrenme kapasitelerini en üst düzeye çıkarmak ve bu sayede hem etkili hem de keyifli
    öğrenme ortamı oluşturmaktır.

    Bir öğrenme deneyiminde, öğrencinin bilişsel olarak yapması beklenen temel kavramlar, genellemeler ve beceriler
    süreç aşamasında anlamlandırılır. Süreç, öğrencilerin bilgiyi aktif olarak işleyip anlamlandırmaya çalışmalarıyla
    başlar. Bu da okulda genellikle “etkinlikler” yoluyla gerçekleştirilir. Bir öğretim döngüsünün süreç aşamasında
    yapılan farklılaştırma çok önemlidir. Süreci farklılaştırmanın çeşitli yolları bulunmaktadır.

    Ürün, öğrencilerin öğrenmelerinin hedeflendiği temel bilgi ve becerileri süreç içerisinde öğrendiklerini,
    anladıklarını ve yapabildiklerini göstermenin yollarıdır. Başka bir deyişle ürün, öğrencinin bildiğini ortaya
    koymaya yönelik bireysel yorumudur. Öğrencilerin öğrendiklerini ortaya koyabilecekleri deneme, makale veya
    diğer yazı türleri gibi ürünler yazılı ürünlerdir. Bu ürünler özellikle dilsel zeka odaklı öğrencilere farklılaştırılmış
    ürün alternatifi sunmaktadır (Tomlinson, 1999; Tomlinson &Imbeau, 2010).

    Yazı kaynağı : www.sosyalbilgiler.org

    Eğitim İlkeleri, Öğretim Teknikleri, Ölçme-Değerlendirme ve Program Geliştirme

    Yorumların yanıtı sitenin aşağı kısmında

    Ali : bilmiyorum, keşke arkadaşlar yorumlarda yanıt versinler.

    Yazının devamını okumak istermisiniz?
    Yorum yap